Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: pasażerski typu Moskovskij, projekt 81080.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1989, Moskovskij Sudostroitelnyi i Sudoremontnyj Zavod, Moskwa [ZSRR].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 904.

     WYMIARY:

długość całkowita 35,35 m, długość rejestrowa 33,00 m, szerokość całkowita 6,61 m, wysokość boczna 2,68 m, zanurzenie 1,31 m, pojemność brutto 252 GT.

     SILNIKI GŁÓWNE:

2 silniki wysokoprężne typu 3D6ŁS1, 6-cylindrowe, moc 2 x 150 KM/110 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 180 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/500 na minutę, numery fabryczne 8803K81179 i 8803K81167, producent: Dvigatelnyi Zavod, Barnauł [ZSRR].

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany, pokład stalowy, pędniki: 2 śruby, prędkość 10 węzłów, załoga 3-4 osoby, 144 pasażerów.

     ARMATOR:

Żegluga Gdańska Sp. z o.o. w Gdańsku.

     PORT MACIERZYSTY:

Gdańsk.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Gd-I-326 [IŻŚr Gdańsk], GD-01-... [UŻŚr Gdańsk], GD-EU/085 [ŚZŻ UE].

     NUMER ENI:

24300082.

     SYGNAŁ WYWOŁAWCZY:

SPG2597, MMSI 261006020.

     NUMER PRS:

130010.

HISTORIA:

     Zaprojektowany na początku lat osiemdziesiątych XX w. w ówczesnym Związku Radzieckim jako statek pasażerski typ Moskovskij. Mógł pływać po rzekach i osłoniętych wodach przybrzeżnych. Projekt oznaczono jako numer 81080. Od 1983 r. zbudowano około 50 sztuk na zaspokojenie własnych potrzeb, a także na eksport do NRD, Bułgarii, Norwegii i Finlandii. Omawiany statek zbudowano w 1989 r. w moskiewskiej stoczni dla armatora Nemanskoje Recznoje Parochodstwo w Kaunas [Kowno] z przeznaczeniem na rzekę Niemen i Zalew Kuroński, nazwany został „SMILTYNE” (nazwa pochodzi od uzdrowiskowej dzielnicy Kłajpedy, położonej na Mierzei Kurońskiej). Portem macierzystym statku była właśnie Kłajpeda. W 1990 r. po powstaniu niepodległej Litwy armator zmienił nazwę na Nemuno Laivininkyste UAB, a statek podniósł banderę litewską.

     W 1994 r. „SMILTYNE” została wydzierżawiona przez powstałe w 1991 r. Przedsiębiorstwo Usług Morskich Żegluga Ltd Sp. z o.o. w Gdańsku. Do Gdańska przybył w kwietniu 1995 r. przyprowadzony przez kpt. Stanisława Baniewicza rozpoczynając rejsy po wodach Zatoki Gdańskiej pod banderą litewską z litewską załogą, ale polskim kapitanem, którym był wspomniany już S. Baniewicz. Po przybyciu do Gdańska „SMILTYNE” w części dziobowej posiadał specjalną furtę, która po wejściu statku na brzeg, co ułatwiał specjalnie podcięty dziób, była opuszczana i można było wysadzić na ląd pasażerów, a także w wypadku mobilizacji oddział wojska. Na furcie była widoczna czerwona gwiazda. W 1996 r. armator zmienił nazwę na PUM Żegluga Gdańska Sp. z o.o. W 1998 r. „SMILTYNE” podniosła tymczasowo polską banderę z Gdańskiem jako portem macierzystym. Eksploatowana była przez dwa lata w oparciu o porty w Kołobrzegu, Ustce i Łebie.

     16 maja 2001 r. prezes Żeglugi Gdańskiej J. Latała nabył statek od armatora litewskiego stając się jego prawnym właścicielem. Operatorem „SMILTYNE” została Żegluga Gdańska Sp. z o.o. w Gdańsku, portem macierzystym zaś Elbląg. Początkowo statek zarejestrowano w Urzędzie Żeglugi Śródlądowej w Gdańsku, gdzie otrzymał numer rejestracyjny Gd-I-326. Dwa lata później właściciel odsprzedał statek Żegludze Gdańskiej, która przerejestrowała go do Izby Morskiej w Gdyni. W latach 2003-2005 „SMILTYNE”, bazując w Elblągu, pływał w rejsach wolnocłowych z Fromborka do Svetlyi w Rosji. Kapitanem statku został wówczas Eugeniusz Stępień. Po powrocie do Gdańska statek eksploatowano w oparciu o Gdańsk i Gdynię w rejsach do Helu i Sopotu. Kiedy w 2006 roku uruchomiono tzw. tramwaje wodne, przeniesiono go na linię z Sopotu do Helu. Na pokład mógł zabierać 140 pasażerów i rowery. Po wejściu na tę linię statku „EWA” „SMILTYNE” pozostawała w rezerwie. W chwili obecnej jest on eksploatowany na liniach z Gdańska do Sopotu a także na Hel.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 28.02.2024/06.06.2026