Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex SYRENA.

TYP STATKU: pogłębiarka ssąca.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1939, Stocznia Gdyńska S.A. w Gdyni.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: nieznany.

     WYMIARY:

długość całkowita 25,50 m, długość kadłuba 22,25 m, szerokość całkowita 6,30 m, wysokość boczna 2,20 m, zanurzenie 1,00 m.

     SILNIK POMOCNICZY:

1 silnik wysokoprężny nieznanego typu, moc 250 KM, producent: Danziger Werft u. Eisenbahnwerkstätten A.G., Danzig.

     INNE DANE:

kadłub stalowy nitowany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, bez napędu, załoga 6 osób, wydajność 75 m³/h.

     ARMATOR:

Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Warszawie.

     PORT MACIERZYSTY:

Warszawa.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Wa-III-640 [IŻŚr Warszawa].

     NUMER PRS:

51156 → 510156.

HISTORIA:

     W 1935 r. Dyrekcja Wodociągów i Kanalizacji Stołecznego Miasta Warszawy postanowiła przystąpić do budowy pogłębiarki ssąco-refulującej dla oczyszczania osadnika Stacji Pomp Rzecznych na Czerniakowie. Jednak zrealizowano to dopiero w 1938 r., kiedy projekt opracował inż. Aleksander Potyrała. Budowę zlecono Stoczni Gdyńskiej S.A. w Gdyni. Wyposażenie siłowni dostarczyła natomiast stocznia Danziger Werft we współpracy z Kette Üebigau-Dresden, ta natomiast wykonała i dostarczyła rysunki konstrukcyjne sprzętu pogłębiarskiego. Po zwodowaniu w Stoczni Gdyńskiej na początku 1939 r. kadłub przeholowano do Gdańska do Danziger Werft. Nazwana została „SYRENA”. Mimo napiętej sytuacji politycznej wyposażanie pogłębiarki odbywało się bez przeszkód. Pierwsze próby odbyły się 15 sierpnia 1939 r. Około 20 sierpnia zdecydowano się pogłębiarkę przeholować do Warszawy. Po dotarciu do Płocka zastała ją wojna. Do Warszawy trafiła dopiero w listopadzie 1939 r. W styczniu 1940 r. „SYRENA” uległa awarii, a w zasadzie jej silnik pomocniczy, w którym na skutek braku odwodnienia pękł blok cylindrowy. Blok został zespawany przez firmę Perun, a resztę czynności wykonały Zakłady Ostrowieckie w Warszawie. Niestety nazwa okupacyjna nie jest ustalona. Być może nie zmieniano jej. Zatopiona podczas Powstania Warszawskiego w sierpniu 1944 r. na Czerniakowie. Wydobyta w sierpniu 1945 r. Po remoncie weszła do służby pod nazwą „SYRENA II” w Miejskim Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji w Warszawie. Wykazywana jeszcze w 1979 r. Dalszy los nie ustalony.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 26.01.2026