Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: pchacz typu Koziorożec.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1978, Stocznia „Odra”, Szczecin.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B598/1.

     WYMIARY:

długość całkowita 20,49 m, długość kadłuba 20,29 m, szerokość całkowita 8,65 m, wysokość boczna 1,61 m, zanurzenie 0,80 m.

     SILNIKI GŁÓWNE:

2 silniki wysokoprężne typu UE680/193/1, 6-cylindrowe, moc 2 x 165 KM/121 kW, średnica cylindra 127 mm, skok tłoka 146 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 2000/500 na minutę, numery fabryczne 118000094 i 118000097, producent: Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu/Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku.
Uwaga od Wojtka Zientary: prawdopodobnie silniki były wymieniane, gdyż ich numery fabryczne wskazują na rok produkcji 1980, a więc po wejściu pchacza do eksploatacji.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędniki: 2 śruby czteropłatowe w dyszach Korta, prędkość 13 km/h, z barkami 9 km/h, załoga 4-5 osób, 10,6 m³ paliwa.

     ARMATOR:

Żegluga Bydgoska S.A., Bydgoszcz.

     PORT MACIERZYSTY:

Bydgoszcz.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Bg-I-205 [IŻŚr Bydgoszcz].

     NUMER PRS:

230690.

HISTORIA:

     W latach 1976-1977 w Centrum Badawczo-Projektowym Żeglugi Śródlądowej „Navicentrum” we Wrocławiu opracowano na podstawie założeń Żeglugi Bydgoskiej projekt pchacza rzecznego przeznaczonego do całodobowej obsługi barek pchanych pojedynczo lub w zestawach na Wiśle, Warcie, Noteci i Odrze. Armator przyjął w założeniach, że powinna to być jednostka jednopokładowa przystosowana do pracy z barkami pchanymi w układzie:
  - pchacz + 1 barka typu BP 500
  - pchacz + 2 barki typu BP 500
  - pchacz + 2 barki typu BP 330
  - pchacz + 2 barki typu BP 300
  - pchacz + 2 barki typu BP 290
Gotowy projekt oznaczono symbolem B-598.

     Prototypową jednostkę zbudowano w 1978 r. dla P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. Nazwany „KOZIOROŻEC-B-01”. Od 1995 r. w Żegluga Bydgoska S.A. w Bydgoszczy. Wycofany w 2002 r. i odstawiony w porcie na Kapuściskach. Około 2012 roku sprzedany do Kazimierza Dolnego. Miał być remontowy. Złomowany w Warszawie w 2018 r.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 29.05.2025