|
POPRZEDNIE NAZWY: ex RZESZÓW, ex RATIBOR. TYP STATKU: barka towarowa parowa szkolna. ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1903, Caesar Wollheim-Werft u. Rhederei, Cosel bei Breslau [Niemcy] [dz. Wrocław-Kozanów]. STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 63. WYMIARY: długość 54,62 m, szerokość całkowita 6,19 m, zanurzenie 1,90 m, nośność 310 t. SILNIKI GŁÓWNE: 2 maszyny parowe podwójnego rozprężania, 2-cylindrowe, moc łączna 200 KM, producent: Caesar Wollheim-Werft u. Rhederei, Cosel bei Breslau; KOCIOŁ PAROWY: brak danych. INNE DANE: kadłub stalowy nitowano-spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędnik: 1 śruba, prędkość km/h, załoga 3-4 osoby. ARMATOR: Technikum Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu. PORT MACIERZYSTY: Wrocław. NUMERY REJESTRACYJNE: 6699 [BSR Hamburg].
Zbudowana jako barka towarowa o nazwie „RATIBOR” dla Hamburg-Schlesische Eildampfer GmbH, Hamburg. W 1911 roku trafiła do armatora Berliner Lloyd w Berlinie. Od sierpnia 1917 roku w Slesische Dampfer Compagnie – Berliner Lloyd, Berlin. W kwietniu 1945 roku zatopiona na Odrze. Wydobyta w 1946 roku została odbudowana i weszła do ruchu rok później pod nazwą „RZESZÓW”. Armatorem barki była Polska Żegluga na Odrze Sp. z o.o. we Wrocławiu. Po likwidacji PŻO w 1948 roku jednostka trafiła do Państwowej Żeglugi na Odrze we Wrocławiu, gdzie zmieniła nazwę na „BP-52”. Od 1949 roku w Państwowej Żegludze Śródlądowej we Wrocławiu. W 1951 roku w P.P. Żegluga na Odrze we Wrocławiu, gdzie zostaje adaptowana na statek szkolny dla marynarzy Żeglugi na Odrze. Jej kapitanem był Lubiszewski. W 1954 roku przekazana Technikum Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu na stacjonarny warsztat szkolny. Na barce praktyki warsztatowe odbywali uczniowie Technikum. W 1957 roku wycofana ze służby i złomowana. © Opracował Waldemar Danielewicz – 30.09.2008 |
![]() |
| Barka parowa RATIBOR w Magdeburgu na Łabie; foto: archiwum Bernda Schwarza |
![]() |
| Planik barki parowej RATIBOR; archiwum Bernda Schwarza |
![]() |
| Barka parowa BP-52 na Odrze; foto: archiwum Waldemara Danielewicza |