Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

Autor: Waldemar Danielewicz




1120. DŹWINA

POPRZEDNIE NAZWY: ex DZIEWINA, ex LCM 933 lub LCM 1287.

TYP STATKU: pasażerski motorowy śrubowy.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1942, Higgins Industries Inc., New Orleans, Louisiana, [USA], przebudowa 1947, Państwowe Warsztaty i Stocznia w Pleniewie, przebudowa 1959, Baza Remontowa Rejonu Dróg Wodnych w Puławach, przebudowa 1999, Puławy.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: nieznany.

     WYMIARY:

1953 r.
długość całkowita 17,01 m, szerokość 4,25 m, wysokość boczna 1,65 m, wysokość nierozbieralna 4,05 m, zanurzenie puste 0,80 m, zanurzenie pełne 0,90 m, nośność 5,5 t;

1959 r.
długość całkowita 17,01 m, szerokość całkowita 4,37 m, wysokość boczna 1,65 m, wysokość statku 4,05 m, zanurzenie puste 0,55 m, zanurzenie pełne 0,90 m, nośność 7 t;

2001 r.
długość całkowita 24,75 m, długość kadłuba 24,23 m, szerokość całkowita 4,37 m, szerokość kadłuba 4,25 m, wysokość boczna 1,77 m, wysokość nierozbieralna 4,95 m, wysokość całkowita 5,08 m.

     SILNIKI GŁÓWNE:

2 silniki wysokoprężne typu 64TL-1, 6-cylindrowe, moc łączna 220 KM/162 kW, średnica cylindra 108 mm, skok tłoka 125 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/500 na minutę, producent: Gray Marine Motor Company, Detroit, Michigan [USA];

     ↓

2 silniki wysokoprężne typu 3D6, 6-cylindrowe, moc łączna 300 KM/220 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 150 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/500 na minutę, rok produkcji 1955, numery fabryczne 0888 i 1030A, producent: Mechaniczeskij Dvigatelnyj Zavod, Barnauł [ZSRR];

     ↓

2 silniki wysokoprężne typu Wola DM-150, 6-cylindrowe, moc łączna 300 KM/220 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 180 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/750 na minutę, rok produkcji 1957 i 1958, numery fabryczne 3012 i 3048, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie;

     ↓

2 silniki wysokoprężne typu 6CT107/A6, 6-cylindrowe, moc łączna 270 KM/198 kW, średnica cylindra 107 mm, skok tłoka 121 mm, liczba obrotów silnika 2600/min., numery fabryczne 32640265 i 32640263, producent: Wytwórnia Silników Wysokoprężnych w Andrychowie.

     INNE DANE:

kadłub stalowy nitowano-spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędniki: 2 śruby, prędkość ok. 10 km/h, załoga 4 osoby, 120 pasażerów.

     ARMATOR:

F.U.H. Zbigniew Kurowicki, Giżycko.

     PORT MACIERZYSTY:

Giżycko.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

3027 [PZW Warszawa], 160 [RDW Warszawa], Wa-I-73 [IŻŚr Warszawa], Wa-I-348 [IŻŚr Warszawa], GŻ-01-0082 [UŻŚr Giżycko].

     NUMER ENI:

24500032.

     SYGNAŁ WYWOŁAWCZY:

SR6399, MMSI 261186399.

     NUMER PRS:

23286 → 230286.


HISTORIA:

     Amerykańska barka desantowa typu LCM Mk III do przewozu sprzętu zmechanizowanego [Landing Craft Mechanized] zaprojektowana przez Higgins Andrews z Louisiany. Uzbrojona w 2 karabiny maszynowe kalibru 7,62 mm, osiągała prędkość około 16 km/godz. Zabierała pojazd mechaniczny lub 36 żołnierzy. Zbudowano ich około 8 tys. sztuk. Brały udział w lądowaniu aliantów w Afryce Północnej, we Włoszech oraz na plażach Normandii. Po zakończeniu wojny barka pozostała w Belgii.

     Zakupiona przez Ministerstwo Komunikacji w 1947 roku z tzw. demobilu, oprócz niej Polska zakupiła 28 sztuk tego typu barek. Do kraju przypłynęły w ładowniach statków do Gdańska. W 1948 roku Państwowe Warsztaty i Stocznia w Pleniewie (wówczas koło Gdańska) przystąpiła do przebudowy barki na holownik. W tym celu po wyslipowaniu zdemontowano klapę dziobową, sterówkę, mechanizmy sterowe i windę klapową, wycięto wewnętrzne ściany burt i dna. Następnie wykonano nowy dziób poprzez założenie 7 wręgów i pokrycie ich blachą stalową o grubości 4 mm. Założono też 5 m2 pokładu na dziobie z blachy ryflowanej. Wykonano nową sterówkę, kabiny dziobowe i rufowe, kuchnię, sanitariaty i korytarz. Zainstalowano nową instalację elektryczną, hak holowniczy, urządzenia cumownicze, barierki, świetliki i maszty. Wyremontowano silniki. Zakres prac był olbrzymi, a ich koszt wyniósł około 1,5 mln. złotych.

     Holownik otrzymał nazwę „DZIEWINA” i przydzielony został do Państwowego Zarządu Wodnego w Warszawie. Od 1952 roku w Rejonie Dróg Wodnych w Warszawie. W 1959 roku skierowany do Puław, gdzie został przedłużony oraz wymieniono mu silniki, otrzymał też wzmocnienia lodowe, co pozwalało mu kruszyć lód do grubości 10 cm, klasyfikowany jako lodołamacz. Od 1963 roku w Okręgowym Zarządzie Wodnym w Warszawie, a od 1974 roku w Przedsiębiorstwie Budownictwa Wodnego w Warszawie. W międzyczasie w 1966 roku przeszedł kolejną zmianę silników głównych. Wycofany w 1995 r. przeszedł w ręce prywatne.

     W latach 1999/2000 został w Puławach przedłużony i przebudowany na statek pasażerski, otrzymał też nowe silniki. Do eksploatacji wszedł pod nazwą „DŹWINA” w firmie Żegluga Pasażerska Henryk Skoczek w Kazimierzu nad Wisłą. Sprzedany w 2006 roku do Giżycka, gdzie pływa do dziś. Obecnym armatorem jest Zbigniew Kurowicki z Giżycka.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 27.08.2019/14.10.2026



DZIEWINA; foto: archiwum Waldemara Danielewicza

DZIEWINA; foto: archiwum Waldemara Danielewicza

DZIEWINA; foto: archiwum Waldemara Danielewicza

DZIEWINA; foto: archiwum Marka Sandeckiego

DŹWINA w Giżycku, 15.10.2019; foto: Waldemar Danielewicz

DŹWINA w Giżycku, 15.10.2019; foto: Waldemar Danielewicz

DŹWINA w Giżycku, 15.10.2019; foto: Waldemar Danielewicz