Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

Autor: Waldemar Danielewicz




1119. Ż-5005

POPRZEDNIE NAZWY: ex URSZULA, ex URSULA, ex URSZULA, ex JOHANNES ICK N° 14.

TYP STATKU: barka bez napędu.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1909, A. u. W. Wojan Schiffswerft, Danzig-Troyl [Gdańsk-Przeróbka] [Niemcy].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: nieznany.

     WYMIARY:

długość 54,80 m, szerokość 7,84 m, wysokość boczna 1,91 m, wysokość nierozbieralna 3,61 m, zanurzenie maksymalne 1,68 m, nośność 521 t [1931], 504 t [1966].

     INNE DANE:

kadłub stalowy nitowany o poprzecznym układzie wiązań, dno drewniane, załoga 3-4 osoby.

     ARMATOR:

P.P. Żegluga Bydgoska, Bydgoszcz.

     PORT MACIERZYSTY:

Bydgoszcz.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

424 [BSR Danzig], 13891 [PZW Toruń], 2126 [RDW Bydgoszcz], Bg-III-108 [IŻŚr Bydgoszcz].

     NUMER PRS:

32223 → 320223.


HISTORIA:

     Zbudowana dla gdańsko-hamburskiej firmy Johannes Ick, była to barka o konstrukcji mieszanej, czyli kadłub stalowy, dno drewniane. Nazwana „JOHANNES ICK N° 14”. Jej portem macierzystym był Danzig [Gdańsk]. Zakupiona w 1926 r. przez Władysława Fabiańskiego z Torunia i Bruno Fabiańskiego z Gdańska. Akt sprzedaży podpisał dyrektor firmy Friedrich Kaetelhold. Obydwaj Panowie mieli po 50% udziałów. Nazwana „URSZULA” na cześć córki Władysława Fabiańskiego, portem macierzystym pozostał Danzig/Gdańsk. W 1931 r. przerejestrowana do Torunia, właścicielem był tylko Władysław Fabiański. Na barce, gdzieś na Nogacie urodziła się córka państwa Fabiańskich Walpurgia. Po zajęciu Polski przez Niemców w październiku 1939 r. „URSZULA” została zarekwirowana przez Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet Danzig [Komisaryczny Zarząd Głównego Powiernictwa Wschód Żegluga Śródlądowa Obszaru Wisły w Gdańsku]. Niemcy pozostawili ją w użytkowaniu Fabiańskich, którzy musieli wykonywać usługi na rzecz III Rzeszy za wynagrodzeniem. Przemianowana na „URSULA¨. Barką wożono głównie umundurowanie i wyposażenie dla Wehrmachtu.

     Barka szczęśliwie przetrwała szczęśliwie wojnę i w lutym 1945 r. została zajęta przez Armię Czerwoną jako zdobycz wojenna. Zwrócona na skutek interwencji Rządu Polskiego w stanie dobrym w trakcie remontu w Bydgoszczy. Zwrócona Fabiańskiemu w 1946 r., przywrócono nazwę „URSZULA”. Ustawa Ministra Komunikacji R.P. o ustaleniu przymusowego zarządu Państwa nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 r. spowodowała, że właściciele nie mogli dysponować swoją własnością, lecz zmuszeniu byli wykonywać odpłatnie usługi na rzecz Skarbu Państwa. Od 1946 r. barką zarządzały Polskie Drogi Wodne – Żegluga Państwowa w Bydgoszczy. W 1947 r. zmarł Władysław Fabiański i właścicielką barki została jego żona. Od 1948 r. „URSZULA” była zarządzana przez Państwową Żeglugą na Wiśle, Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy, a od 1949 r. Państwowa Żegluga Śródlądowa we Wrocławiu, Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy. W 1950 r. barkę przejęło Państwo, zmieniając nazwę na „Ż-5005¨. Jej armatorem zostało P.P. Żegluga na Wiśle, Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy. W 1954 r. barkę przejęło P.P. Bydgoska Żegluga na Wiśle w Bydgoszczy. W latach 1957-58 remont kapitalny. Od 1963 r. w P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. Złomowana w 1989 r. w Bazie Remontowej Żeglugi Bydgoskiej w Czarnkowie.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 15.10.2026



Ż-5005 w Bydgoszczy; foto: archiwum Franciszka Manikowskiego