Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: statek pasażerski bocznokołowy.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1911, Warsztaty Mechaniczne Żeglugi Parowej Maurycy Fajans i Synowie, Warszawa [Rosja].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: nieznany.

     WYMIARY:

długość całkowita 76,03 m, szerokość na wręgach 6,39 m, szerokość całkowita 11,10 m, zanurzenie 0,61/0,81 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 maszyna parowa podwójnego rozprężania, 2-cylindrowa, moc 150 KM, rok budowy 1895, producent nieznany.

     KOCIOŁ PAROWY:

1 kocioł płomieniówkowy, ciśnienie robocze 12 at, rok budowy 1895, producent nieznany.

     INNE DANE:

materiał: dno: stal, burty: stal, pokład: drewno, kadłub nitowany o poprzecznym układzie wiązań, pędniki: 2 boczne koła łopatkowe, załoga 11 osób, 600 pasażerów.

     ARMATOR:

Warszawskie Towarzystwo Handlu i Żeglugi S.A., Warszawa.

     PORT MACIERZYSTY:

Warszawa.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

6/109 [MPS].

HISTORIA:

     Zbudowany jako statek flagowy firmy Żegluga Parowa Maurycy Fajans i Synowie w Warszawie, nazwany został „PAN TADEUSZ” [ПАН ТАДЕУШЪ]. Najdłuższy statek pasażerski w historii Wisły, urządzony z dużym komfortem. Od 1912 roku w Warszawskim Akcyjnym Towarzystwie Handlu i Żeglugi w Warszawie. Po wybuchu wojny w sierpniu 1914 roku przebudowany w Stoczni na Solcu w Warszawie na statek szpitalny. W sierpniu 1915 roku mimo oznakowania, został zatopiony pod Wólką Gołębską przez niemiecką artylerię. W 1916 roku z wraku wymontowano kocioł parowy. Wydobyty w 1949 roku i złomowany.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 18.03.2011/01.10.2026