Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex KERMUSA, ex MASOVIA, ex BERTHA, ex HAVEL.

TYP STATKU: holownik parowy bocznokołowy.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1856, Reiherstiegwerft, Hamburg [Niemcy].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 31.

     WYMIARY:

1935
długość 47,20 m, szerokość kadłuba 3,60 m, szerokość z tamborami 5,50 m, zanurzenie minimalne 0,60 m, zanurzenie maksymalne 1,10 m.

     SILNIKI GŁÓWNE:

1 maszyna parowa podwójnego rozprężania, 2-cylindrowa, moc 100 KM, producent nieznany;

     1902 ↓

1 maszyna parowa podwójnego rozprężania, 2-cylindrowa, moc 85 KM, rok budowy 1902, producent: Gustav Fechter Werft, Königsberg [Niemcy].

     KOCIOŁ PAROWY:

brak danych.

     INNE DANE:

kadłub stalowy nitowany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędniki: dwa boczne koła łopatkowe Morgana, prędkość z ładunkiem 8 km/h, na pusto 11 km/h, załoga 7 osób.

     ARMATOR:

Państwowy Zarząd Wodny, Giżycko.

     PORT MACIERZYSTY:

Giżycko.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

nieznane.

HISTORIA:

     Zbudowany jako statek pasażerski dla firmy Norddeutsche Fluß Dampschiffahrt Gesellschaft, Hamburg. Pływał pod nazwą „HAVEL”, zabierał 50 pasażerów. W 1866 roku zmienił nazwę na „BERTHA” trafiając do Neue Nordeutschen Dampschiffahrt Gesellschaft również w Hamburgu. W 1890 roku przywieziony koleją do Lötzen [Giżycko] i tam zwodowany. Nazwany „MASOVIA”, zasilił flotę Gesellschaft zur Erleichterung der Personenverkehrs auf den Masurischen Seen – Ernst Rakowski und Co., Lötzen. Od 1893 roku w Masurische Dampfer Kompagnie, Lötzen. Wkrótce okazało się, że jako statek pasażerski nie zdaje egzaminu. Zakupiony przez Wasserstrassebau Inspektion, Lötzen w 1895 roku, zmienił nazwę na „KERMUSA”. W 1902 roku przebudowany na holownik, otrzymał nową maszynę parową.

     Wybuch I wojny światowej w sierpniu 1914 roku spowodował, że „KERMUSA” została uzbrojona w dwa ciężkie karabiny maszynowe i podporządkowana Staab Pionieren Festung Boyen jako patrolowiec. Po wyparciu wojsk rosyjskich z rejonu Lötzen zwrócony WSA w kwietniu 1915 r. W sierpniu 1939 roku wcielony do 4 Landwehr Motorboot Flottille podporządkowanej Wehrmachtowi. Patrolował rejon Johannisburga [Pisz], skąd obawiano się ataku polskich spadochroniarzy na teren Prus Wschodnich w celach dywersyjnych. 16 września 1939 roku zwrócony WSA. W 1944 roku po raz kolejny zmobilizowany i wcielony do Transportflottille der Masurischen Seen jako statek szkolny. W nocy z 21 na 22 stycznia 1945 roku celowo uszkodzony i zatopiony koło Lötzen.

     Po objęciu tych terenów przez władze polskie wydobyty prawdopodobnie w sierpniu 1945 roku i wyremontowany w stoczni Państwowego Zarządu Wodnego w Łuczanach. W 1946 roku nazwany „WILNIANIN” i przydzielony PZW Giżycko. Trzy lata póżniej awaria maszyny parowej unieruchomiła statek i z powodu braku części zapasowych oraz nieopłacalności remontu [93 lata] został wycofany. Złomowany w 1955 roku.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 23.02.2011