Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex RAHMEL, ex MINER.

TYP STATKU: pasażerski motorowy śrubowy.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1939, Warsztaty Portowe Marynarki Wojennej w Gdyni, przebudowa: 1948, Stocznia Nr 13 w Gdyni.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: nieznany.

     WYMIARY:

1957
długość całkowita 33,86 m, długość rejestrowa 32,27 m, szerokość całkowita 5,70 m, wysokość boczna 2,64 m, zanurzenie 1,80 m, pojemność brutto 155 RT, pojemność netto 80 RT.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny nieznanego typu, 4-cylindrowy, moc 275 KM, średnica cylindra 280 mm, skok tłoka 455 mm, rok produkcji 1940, numer fabryczny 655548-51, producent: Klöckner-Humboldt-Deutz A.G., Köln [Niemcy].

     INNE DANE:

kadłub stalowy nitowany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędnik: 1 śruba, prędkość 18 km/h, załoga 7 osób, 200 pasażerów.

     ARMATOR:

P.P. Żegluga Gdańska w Gdańsku.

     PORT MACIERZYSTY:

Gdynia.

     SYGNAŁ WYWOŁAWCZY:

SOCM.

     NUMER PRS:

12019.

HISTORIA:

     Kadłub budowany w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Gdyni w 1939 roku jako tender torpedowy. Miał nazywać się „MINER”. Wybuch wojny we wrześniu 1939 roku przerwał prace nad jego budową. Nieukończony okręt wpadł w ręce niemieckie po zajęciu przez nich Gdyni. W roku następnym na zlecenie Kriegsmarine okręt zwodowano nadając mu nazwę „RAHMEL”, tak bowiem okupant przechrzcił Rumię. Zamontowano silnik i rozpoczęto dalsze prace stoczniowe na terenie dawnej Stoczni Gdyńskiej S.A. należącej w czasie okupacji do Deutsche Werke A.G. w Kilonii. Z nieznanych przyczyn prace wstrzymano w połowie 1941 roku. Kadłub przetrwał wojnę i przejęty został przez Zjednoczenie Przedsiębiorstw Morskich, po czym w 1946 roku przekazano go armatorowi „Gryf” Żegluga Przybrzeżna Sp. z o.o. w Szczecinie. Ten postanowił przebudować statek do celów turystycznych na przybrzeżny statek pasażerski. Projekt wykonał inż. S. Pub. Prace wykonywała ówczesna Stocznia Nr 13 w Gdyni, późniejsza Stocznia im. Komuny Paryskiej w Gdyni.

     Kadłub zwodowano 9 maja 1947 roku przy pomocy dźwigu pływającego. Nie obyło się bez kłopotów z silnikiem, któremu brakowało patentowego łożyska oporowego. Znaleziono je w Szczecinie w stertach złomu i sprowadzono do Gdyni. Jednostkę przeznaczono na linię Szczecin – Świnoujście. W międzyczasie, bo w 1948 roku „Gryf” uległ likwidacji i statek przejęła Polska Żegluga Przybrzeżna na Bałtyku „Gryf”, Oddział w Gdyni. W dniu 1 maja 1949 roku „OLIMPIA”, bo tak nazwano statek, weszła do eksploatacji w oparciu o porty i przystanie Zatoki Gdańskiej. Jej armatorem była Żegluga Przybrzeżna w Gdańsku Przedsiębiorstwo Państwowe. „OLIMPIA” pływała w oparciu o port gdyński do Gdańska, Sopotu i do Helu. W 1953 roku następuje kolejna zmiana armatora statku, zostaje nim Polska Żegluga Przybrzeżna Przedsiębiorstwo Państwowe w Gdańsku. Trzy lata później „OLIMPIA” trafia do Przedsiębiorstwa Państwowego Bydgoska Żegluga na Wiśle w Bydgoszczy, Ekspozytura Gdańsk-Gdynia. Na początku stycznia 1957 roku statek przejmuje nowo powstałe Przedsiębiorstwo Państwowe Żegluga Gdańska w Gdańsku, gdzie pływa do 1970 roku. W maju 1971 roku zostaje złomowana w Bazie Remontowej Żeglugi Gdańskiej w Elblągu.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 26.02.2023