Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

Autor: Waldemar Danielewicz




936. MAKRELA

POPRZEDNIE NAZWY: ex CZYN MAJOWY, ex ŚLĄZAK.

TYP STATKU: holownik motorowy.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1950, Sandomierska Stocznia Rzeczna, Sandomierz.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: nieznany.

     WYMIARY:

długość całkowita 16,16 m, szerokość 3,37 m, wysokość boczna 1,40 m, wysokość statku 3,50 m, zanurzenie 0,56 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu 4D335R, 6-cylindrowy, moc 110 KM/81 kW, średnica cylindra 109 mm, skok tłoka 127 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1900/800 na minutę, producent: Gray Marine Motor Co., Detroit [USA];

     1960 ↓

1 silnik wysokoprężny typu Wola DM-150, 6-cylindrowy, moc 150 KM/110 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 180 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/750 na minutę, rok produkcji 1959, numer fabryczny 3081, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędniki: 2 śruby, załoga 4 osoby.

     ARMATOR:

P.P. Żegluga Krakowska, Kraków.

     PORT MACIERZYSTY:

Kraków.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

34 [RDW Kraków], Kr-I-2 [IŻŚr Kraków].

     NUMER PRS:

23230 → 230230.


HISTORIA:

     W 1949 r. zaprojektowano typ holownika o małym zanurzeniu przeznaczonego głównie na Górną Wisłę. Budowę powierzono Sandomierskiej Stoczni Rzecznej w Sandomierzu, która ukończyła statek w 1950 r. przekazując go Państwowej Żegludze Śródlądowej, Ekspozytura w Krakowie, nazwany „ŚLĄZAK”. Posiadał on jedną śrubę napędową. Już w 1951 r. holownik przekazano Przedsiębiorstwu Państwowemu Żegluga na Wiśle w Warszawie, Ekspozytura w Krakowie. Nowy armator zmienił nazwę na „CZYN MAJOWY”. W 1956 r. na fali odwilży w kraju zmieniono nazwę na „MAKRELA”. W 1958 r. przekazany do P.P. Żegluga Krakowska w Krakowie.

     W 1960 r. opracowano projekt wyposażenia holownika w dwa wały napędowe napędzane przez jeden silnik, w związku z czym „MAKRELA” otrzymała dwie śruby napędowe. Przebudowy dokonała Krakowska Stocznia Rzeczna w Krakowie. Głównym projektantem był inż. Nagnuszewski z firmy Biuro Konstrukcji Taboru Morskiego. Dobre wyniki osiągnięte przez holownik posłużyły później do opracowania holowników rzecznych typu HR-150. Nie wykazywany w spisie armatora od 1977 r. Brak dalszych informacji.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 03.05.2024/22.08.2026