Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: holownik motorowy typu HR-150.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1962, Krakowska Stocznia Rzeczna w Krakowie.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 111.

     WYMIARY:

długość całkowita 20,06 m, długość kadłuba 18,50 m, szerokość całkowita 3,81 m, wysokość boczna 1,30 m, wysokość nierozbieralna 3,26 m, zanurzenie 0,62 m, nośność 6 t.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu Wola DM-150, 6-cylindrowy, moc 150 KM/110 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 180 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/750 na minutę, rok produkcji 1962, numer fabryczny 3334, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie;

     ↓

1 silnik wysokoprężny typu Wola DM-150, 6-cylindrowy, moc 150 KM/110 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 180 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/750 na minutę, rok produkcji 1962, numer fabryczny 3337, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędniki: 2 śruby w dyszach Korta, prędkość 14 km/h, załoga 3 osoby.

     ARMATOR:

Franciszek Mazur, Mielec.

     PORT MACIERZYSTY:

nieznany.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

349 [RDW Warszawa], Wa-I-42 [IŻŚr Warszawa], KR-01-0041 [UŻŚr Kraków].

     NUMER PRS:

20042 → 200042.

HISTORIA:

     Holownik rzeczny zaprojektowany przez Przedsiębiorstwo Projektowo-Technologiczne Techniki Morskiej „Prorem” w Gdańsku. Główny projektant mgr inż. T. Buczkowski. Ze względu na ograniczone zanurzenie [0,60 m] zastosowano dwie śruby napędowe pracujące w dyszy Korta i półtunelu przy zastosowaniu jednego silnika. Holowniki te były przez załogi nazywane „Krakowiakami” lub „żelazkami”. Zbudowany w 1962 r. dla P.P. Warszawska Żegluga na Wiśle w Warszawie, nazwany „SANDACZ”. Od 1963 r. nazwa armatora zmieniła się na P.P. Żegluga Warszawska w Warszawie. Dziesięć lat później przekazany do Przedsiębiorstwa Budownictwa Wodnego w Puławach. Port macierzysty Puławy. Od 1988 r. w Zakładzie Budżetowym Budownictwa Wodnego w Puławach. Wycofany w 1992 r. po likwidacji Z.B.B.W. Dwa lata później sprzedany Franciszkowi Mazurowi z Mielca. Istniał jeszcze w 2008 r. Dalszy los nieustalony.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 11.05.2025/04.08.2026