Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex KUJAWIAK, ex F. W. LANDFRIED, ex SCHLESIEN, ex LAUENBURG II.

TYP STATKU: holownik parowy tylnokołowy.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1907, Gebrüder Sachsenberg A.G., Roβlau a/Elbe [Niemcy].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 570.

     WYMIARY:

długość całkowita 45,95 m, szerokość kadłuba 7,00 m, wysokość burt 2,22 m, wysokość nierozbieralna 4,00 m, zanurzenie 1,23 m, nośność 59 t.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 maszyna parowa podwójnego rozprężania, 2-cylindrowa, moc 325 KM, rok budowy 1906, producent: Gebrüder Sachsenberg A.G., Roβlau a/Elbe;

     ↓

1 maszyna parowa podwójnego rozprężania, 2-cylindrowa, moc 420 KM, średnice cylindrów 510/850 mm, skok tłoka 1290 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 37/37 na minutę, rok budowy 1907, numer fabryczny 1425, producent: Gebrüder Sachsenberg A.G., Roβlau a/Elbe.

     KOCIOŁ PAROWY:

1 kocioł – brak danych;

     ↓

1 kocioł, ciśnienie robocze 15 at, rok budowy 1956, numer fabryczny 9975, producent: V.E.B. Dampfkesselbau, Dresden [NRD].

     INNE DANE:

kadłub stalowy nitowany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędnik: tylne koła łopatkowe, prędkość ok. 12 km/h pusto, załoga 6 osób.

     ARMATOR:

P.P. Żegluga na Odrze, Wrocław.

     PORT MACIERZYSTY:

Wrocław.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

349 [RDW Wrocław].

     NUMER PRS:

nieznany.

HISTORIA:

     Zbudowany w 1907 r. jako tylnokołowy holownik parowy dla Matthiasa Burmeistera z Lauenburga nad Łabą, nazwany „LAUENBURG II”. Pływał na Łabie. W 1917 roku trafił do niemieckiego Schiffachrtsabteilung Chef des Feldeisenbahnwesenes, rok później zwrócony dawnemu armatorowi. Sprzedany w 1927 r. do Rattwitz [dz. Ratowice], zmienił nazwę na „SCHLESIEN”. W połowie lat trzydziestych XX w. zakupiony przez firmę Luise Schiffahrts GmbH, Breslau [Wrocław], zmienił nazwę na „F. W. LANDFRIED”. Zatopiony zimą 1945 r. na Odrze koło Głogowa [Glogau].

     Wydobyty 7 grudnia 1946 r. Komisja techniczna orzekła, że statek nadaje się do odbudowy. Otrzymał nazwę „KUJAWIAK”. Przeholowany 1 kwietnia 1947 r. do Stoczni Polskiej Żeglugi na Odrze Sp. z o.o. w Głogowie. W nocy z 16/17 kwietnia 1947 r. zatonął na terenie stoczni na skutek źle zabezpieczonych uszkodzeń kadłuba poniżej linii wodnej. Wrak wydobyty pomiędzy 6 a 11 sierpnia 1947 r. W trakcie odbudowy wstawiono maszynę parową z holownika „HERTHA” o większej mocy. Ciekawostką jest fakt, że holownik „HERTHA” miał być również odbudowany, o czym świadczą rysunki techniczne Politechniki Gdańskiej, lecz z jakieś przyczyny nie zrealizowano tego.

     Po odbudowie trwającej trzy lata wszedł do służby pod nazwą „GUBIN” w Państwowej Żegludze Śródlądowej we Wrocławiu w grudniu 1950 r. Rok później statek przejęło P.P. Żegluga na Odrze we Wrocławiu eksploatując go na Odrze do 1964 r. Wycofany i odstawiony we Wrocławiu Osobowicach, gdzie ponownie zatonął w listopadzie 1964 r. Wydobyty w 1969 r. i w październiku odholowany do Czarnkowa, gdzie w Bazie Remontowej Żeglugi Bydgoskiej rok później pocięty został na złom.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 25.12.2023/30.07.2026