Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: lodołamacz liniowy typu L-400.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1972, Stocznia Marynarki Wojennej im. Dąbrowszczaków w Gdyni.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: L400/5.

     WYMIARY:

długość całkowita 28,26 m, długość rejestrowa 28,05 m, szerokość całkowita 7,32 m, szerokość na wręgach 7,06 m, wysokość boczna 2,40 m, wysokość nierozbieralna 3,54 m, zanurzenie 1,78 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu 8NVD36-1U, 8-cylindrowy, moc 408 KM/300 kW, średnica cylindra 240 mm, skok tłoka 360 mm, liczba obrotów 520/min., producent: V.E.B. Schwermaschinenbau „Karl Liebknecht”, Magdeburg [NRD].

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędnik: 1 śruba 4-płatowa o średnicy 1180 mm, prędkość 19 km/h, załoga 5 osób, uciąg na palu 4 T, wstecz 3 T, zdolność łamania lodu do 40 cm w ruchu ciągłym.

     ARMATOR:

Przedsiębiorstwo Budownictwa Wodnego w Tczewie.

     PORT MACIERZYSTY:

Tczew.

     NUMER REJESTRU OKRĘTOWEGO:

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Gd-I-111 [IŻŚr Gdańsk].

     NUMER PRS:

20009 → 200009.

HISTORIA:

     Lodołamacze typu L-400 powstały w oparciu o uwagi wynikłe podczas eksploatacji lodołamaczy typ L-250 i są, jak gdyby, ulepszoną wersją tych pierwszych. Projekt powstał w Biurze Projektów i Studiów Taboru Rzecznego we Wrocławiu. Dokumentację opracował zespół w składzie: H. Balbus, A. Radkowski, A. Sekuła i W. Zbilut. Od lodołamaczy typu L-250 różną się on głównie tylko mocą silnika i wyposażeniem siłowni oraz sterówką z hydronalium. Budowę prototypu i jednostek seryjnych zlecono Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni.

     Piątą i ostatnią jednostkę tej serii nazwano „OCELOT” i w 1972 r. przekazano ją do Okręgowego Zarządu Wodnego w Tczewie. Po dwóch latach eksploatacji przekazany Przedsiębiorstwu Budownictwa Wodnego w Tczewie. Wycofany w 1999 roku i złomowany. Dziś nazwę „OCELOT” nosi lodołamacz IV generacji pływający po Odrze.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 17.11.2016/28.07.2026