Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex TUR-O-13.

TYP STATKU: pchacz typu Tur.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1963, Tczewska Stocznia Rzeczna w Tczewie.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B054/13.

     WYMIARY:

długość całkowita 20,86 m, długość kadłuba 20,76 m, szerokość całkowita 5,96 m, wysokość boczna 1,65 m, wysokość nierozbieralna 3,91 m, zanurzenie 0,90 m.

     SILNIKI GŁÓWNE:

2 silniki wysokoprężne typu B-120W, 2-suwowe, 4-cylindrowe, moc 2 x 120 KM/88 kW, średnica cylindra 195 mm, skok tłoka 260 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 425/425 na minutę, rok produkcji 1963, numery fabryczne 104/413 i 104/414, producent: Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku;

     1979 ↓

2 silniki wysokoprężne typu UE680/193/1, 6-cylindrowe, moc 2 x 165 KM/121 kW, średnica cylindra 127 mm, skok tłoka 146 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 2000/500 na minutę, producent: Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu/Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku;

     2000 ↓

2 silniki wysokoprężne – 1 typu TD163ES-958, numer fabryczny 13049 i 1 typu TD162F-9, numer fabryczny 3849, 6-cylindrowe, moc 2 x 200 KM/147 kW, średnica cylindra 144 mm, skok tłoka 165 mm, liczba obrotów silnika 1100/min., producent: Volvo Penta A/B, Vara [Szwecja] .

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędniki: 2 śruby w dyszach Korta, prędkość 11 km/h, załoga 3-5 osób.

     ARMATOR:

Żegluga Wiślana Rafał Błocki, Zielonka.

     PORT MACIERZYSTY:

Warszawa.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Wr-I-... [IŻŚr Wrocław], WA-01-0001 [UŻŚr Warszawa].

     NUMER ENI:

25400077.

     SYGNAŁ WYWOŁAWCZY:

SR6262, MMSI 261186262.

     NUMER PRS:

23408 → 230408.

HISTORIA:

     Po zaprojektowaniu i wdrożeniu do seryjnej produkcji pchacza typu Żubr wrocławskie Biuro Projektów i Studiów Taboru Rzecznego opracowało w latach 1959-60 zgodnie z umową 1675 zestaw pchany Tur, składający się z pchacza o mocy 2 x 120 KM i 2 barek pchanych o nośności po 370 t. Autorami projektu byli: W. Zbylut, H. Gliszczyński i J. Kucha, natomiast barki do zestawu oznaczone jako BPP-375 zaprojektowali B. Tomaszewski i W. Torbus. Zestaw przeznaczony był na rejon Odry i Kanału Gliwickiego. Oznaczony symbolem budowy B-054 wszedł do produkcji w 1961 r., kiedy to Tczewska Stocznia Rzeczna w Tczewie wybudowała dwie prototypowe jednostki dla Żeglugi na Odrze. W sumie zbudowano około 100 sztuk tych pchaczy, w tym typ Tur-M i Tur P-150. Pierwszy otrzymał numer budowy B-179 a drugi B-223. Warto nadmienić, że Tur był wraz z Bizonem najbardziej rozpowszechnionym polskim pchaczem na naszych wodach śródlądowych.

     Kiedy w 1963 r. położono stępkę pod pchacza, przeznaczony on był dla P.P. Żegluga na Odrze we Wrocławiu i otrzymał nazwę „TUR-O-13”. Posiadał silniki typu B-120W o mocy 240 KM. Na początku lat osiemdziesiątych XX w. dokonano wymiany silników na typ UE680/193/1 o mocy łącznej 330 KM. Od 1991 r. w Odtratrans S.A. we Wrocławiu. Wycofany około 1993 r. Zakupiony przez Rafała Błockiego i poddany remontowi i przebudowie oraz wymianie silników. Do eksploatacji wszedł w 2003 r. pod nazwą „TUR-W-01” z portem macierzystym Warszawa. Stacjonuje w Gdańsku. W 2026 r. remont i przebudowa.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 15.12.2024/26.07.2026