Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

Autor: Waldemar Danielewicz




760. CZESŁAW

POPRZEDNIE NAZWY: ex MEMEL, ex DELFZIJL.

TYP STATKU: holownik parowy tylnokołowy.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1940, stocznia nieznana [Holandia], ukończony: 1942, Stettiner Oderwerke A.G. für Schiff- u. Maschinenbau, Stettin [Niemcy].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: nieznany.

     WYMIARY:

długość całkowita 19,40 m, długość kadłuba 18,37 m, szerokość całkowita 4,60 m, wysokość boczna 1,15 m, wysokość nierozbieralna 4,50 m, zanurzenie maks. 0,90 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 maszyna parowa podwójnego rozprężania, 2-cylindrowa, moc 117 KM, producent: Stettiner Oderwerke A.G. für Schiff- u. Maschinenbau, Stettin.

     KOCIOŁ PAROWY:

1 kocioł płomieniówkowy – brak dalszych informacji.

     INNE DANE:

kadłub stalowy nitowano-spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład drewniany, pędnik: tylne koła łopatkowe, załoga 5 osób.

     ARMATOR:

Rejon Dróg Wodnych w Warszawie.

     PORT MACIERZYSTY:

Warszawa.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

54.. [PZW Tczew], 2 [PZW Poznań], 203 [RDW Warszawa].


HISTORIA:

     Holownik parowy tylnokołowy zamówiony przez Belgię w Holandii. Był przeznaczony do Konga Belgijskiego, podczas budowy otrzymał nazwę „DELFZIJL”. Po zajęciu Holandii przez Niemców w maju 1940 r. nieukończony holownik wpadł w ich ręce. W 1941 r. przetransportowany do Szczecina [Stettin] i tam w stoczni Stettiner Oderwerke A.G. ukończono go, otrzymał nową maszynę parową. Nazwany „MEMEL”. W 1942 r. przejęty przez Reichskommisariat Ostland See w okupowanej Rydze. Od 1 sierpnia 1942 r. trafił do Binneschiffahrt Lettland GmbH, Riga. W grudniu 1944 r. znalazł się w Gdańsku (wówczas Danzig). Po zajęciu Gdańska przez Rosjan wpadł w ich ręce. Przekazany w ramach reparacji wojennych Polsce w maju 1945 r. Nazwany „CZESŁAW”, armatorem został Państwowy Zarząd Wodny w Tczewie. Używany do obsługi przeprawy promowej przez Wisłę na trasie Tczew – Lisewo – Tczew [zburzone mosty]. W 1950 r. przekazany do P.Z.W. Poznań, a od 28 lipca 1953 do Rejonu Dróg Wodnych w Bydgoszczy, skąd w listopadzie 1953 r. trafił do Rejonu Dróg Wodnych w Warszawie. Złomowany w sierpniu 1965 r.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 12.07.2026