|
TYP STATKU: statek pasażerski typu SP-75. ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1971, Krakowska Stocznia Rzeczna w Krakowie. STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B210/04/71. WYMIARY: długość całkowita 21,40 m, długość kadłuba 21,05 m, szerokość całkowita 4,12 m, wysokość boczna 1,20 m, wysokość nierozbieralna 3,20 m, zanurzenie 0,70 m. SILNIK GŁÓWNY: 1 silnik wysokoprężny typu UE400/43/2, 6-cylindrowy, moc 105 KM/77 kW, średnica cylindra 107 mm, skok tłoka 121 mm, liczba obrotów silnika 2400/min., producent: Leylands Motors Ltd. [Wielka Brytania]. ↓ 1 silnik wysokoprężny typu SW400/M1, 6-cylindrowy, moc 95 KM/70 kW, średnica cylindra 107 mm, skok tłoka 121 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 2200/500 na minutę, numer fabryczny 8704000025, producent: Wytwórnia Silników Wysokoprężnych w Andrychowie/Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku. INNE DANE: kadłub stalowy spawany, pokład stalowy, pędnik: 1 śruba, prędkość 15 km/h, załoga 2-3 osoby, 104 pasażerów. ARMATOR: Przedsiębiorstwo Żegluga Augustowska Sp. z o.o. w Augustowie. PORT MACIERZYSTY: Augustów. NUMERY REJESTRACYJNE: Gż-I-67 [IŻŚr Giżycko], GŻ-01-... [UŻŚr Giżycko]. NUMER PRS: 13120 → 130120.
W 1968 roku Biuro Projektów i Studiów Taboru Rzecznego we Wrocławiu opracowało projekt statku pasażerskiego przeznaczonego do obsługi sztucznych zbiorników wodnych, małych jezior i rzek, szczególnie płytkich. Miał on również spełniać funkcję statku komunikacyjnego. Ponieważ spodziewano się, że ten typ statku będzie dość atrakcyjny dla armatorów poświecono mu wiele uwagi. Jednak nie wzbudził on takiego zainteresowania, jak się spodziewano, a w zasadzie przeszedł bez echa i rozgłosu. Poważnym mankamentem typu SP-75 było to, że siłownię umieszczono w części dziobowej i wał przechodził poprzez pomieszczenia pasażerskie powodując zwiększony hałas i wibrację kadłuba. Budowę prototypu zlecono Krakowskiej Stoczni Rzecznej w Krakowie. Z powodu braku zainteresowania zbudowano tylko cztery jednostki tego typu. Ostatni statek tego typu zbudowano w 1971 r., nazwany został „PERKOZ” i był przeznaczony dla P.P. Żegluga Mazurska w Giżycku. W 1973 r. trafił do Augustowa do tamtejszej Ekspozytury Żeglugi Mazurskiej. W latach siedemdziesiątych XX w. przebudowa połączona z wymianą silnika głównego, który zamontowano na rufie. W 1991 r. przejęty przez nowopowstałą Żeglugę Augustowską w Augustowie. © Opracował Waldemar Danielewicz – 30.06.2026 |