|
POPRZEDNIE NAZWY: ex FRAM, ex CASTOR, ex BILANZ. TYP STATKU: pasażerski parowy śrubowy. ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1872 lub 1882, Werft Christian Jürgens u. Co., Hamburg, Hamburg [Niemcy]. STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: nieznany. WYMIARY: 1920: 1957: SILNIK GŁÓWNY: 1 maszyna parowa stojąca podwójnego rozprężania systemu Compoud, 2-cylindrowa, moc 60 KM, producent nieznany; ↓ 1 maszyna parowa stojąca podwójnego rozprężania, 2-cylindrowa, moc 80 KM, rok budowy 1925, producent: J. W. Klawitter Werft GmbH, Danzig [W. M. Gdańsk]. KOCIOŁ PAROWY: 1 kocioł – brak danych; ↓ 1 kocioł szkocki, ciśnienie robocze 8,5 at, powierzchnia ogrzewalna 39 m2, rok budowy 1925, producent: J. W. Klawitter Werft GmbH, Danzig. INNE DANE: materiał: dno: stal, burty: stal, pokład: stal, kadłub nitowany o poprzecznym układzie wiązań, pędnik: 1 śruba, prędkość 15 km/h, załoga 5 osób, 80 pasażerów. ARMATOR: P.P. Żegluga Gdańska w Gdańsku. PORT MACIERZYSTY: Gdańsk. NUMERY REJESTRACYJNE: 12780 [BSR Hamburg], 115 [SSR Elbing], 784 [BSR Danzig], 52 [UM Gdynia]. SYGNAŁ WYWOŁAWCZY: HJLM [Fram], SOFV [Danuta]. NUMER PRS: nieznany.
Zbudowany w Hamburgu jako holownik, nazwany został „BILANZ”. Wiadomo, że jego armatorem był w lutym 1922 roku Friedrich Kern z Hamburga. Data budowy jest nie jest do końca wyjaśniona, według spisów hamburskich jest to rok 1872, a według dokumentów gdańskich 1882 r. Początkowo miał maszynę parową o mocy 60 KM. We wrześniu 1924 roku trafił do Wilhelma Freya z Hamburga i Richarda Marienfelda z Elbląga. Nazwany „CASTOR”, portem macierzystym został Elbing [Elbląg]. W marcu 1925 roku zakupiony przez Eduarda Streu'a z Danzig [Gdańsk]. W stoczni Klawittera w Gdańsku przeszedł przebudowę, został prawdopodobnie przedłużony, wstawiono nową maszynę parową i kocioł. Nazwany „FRAM”, pływał po wodach Zatoki Gdańskiej, w tym do polskiego Helu. Na pokład zabierał 100 osób. Zatopiony na Martwej Wiśle prawdopodobnie w marcu 1945 roku koło stoczni Wojana, został wydobyty pomiędzy 1 a 31 października 1945 roku i przejęty przez Zjednoczenie Stoczni Polskich w Gdańsku. Od 1946 roku w remoncie w Stoczni Nr 4 w Gdańsku [dawna Wojan Werft], nazwany „DANUTA”. Po remoncie statek stanowił własność Zjednoczenia Stoczni Polskich [ZSP]. W marcu 1946 roku o przydzielenie statku zwróciła się do ZSP i Okręgowego Urzędu Likwidacyjnego w Gdańsku z siedzibą w Sopocie Polska Żegluga Państwowa w Gdańsku. W czerwcu 1947 roku Ministerstwo Żeglugi poleciło przekazanie statku Międzykomunalnym Zakładom Komunikacyjnym Żegluga Gdańska. „DANUTA” pływała w komunikacji wewnątrzportowej oraz w rejsach wycieczkowych do Sopotu. Od kwietnia 1949 roku w Żegludze Przybrzeżnej w Gdańsku. W czerwcu 1951 r. „DANUTA” zatonęła przy molo w Sopocie na skutek gwałtownego szkwału, na szczęście bez ofiar w ludziach. Wydobyta w lipcu 1951 r., została skierowana do remontu. Od 1953 roku w Polskiej Żegludze Przybrzeżnej w Gdańsku, a w 1956 roku przejęta przez P.P. Bydgoska Żegluga na Wiśle w Bydgoszczy, Ekspozytura Gdańsk-Gdynia. Od stycznia 1957 roku w nowopowołanym P.P. Żegluga Gdańska w Gdańsku. „DANUTĘ” wycofano w 1958 roku, data złomowania nieznana. © Opracował Waldemar Danielewicz – 13.05.2024/24.06.2026 |