Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

Autor: Waldemar Danielewicz




625. JUSTYNA

TYP STATKU: prom portowy/statek pasażerski typu PP-120.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1967, Gdańska Stocznia Rzeczna w Gdańsku.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B-070/PP120/9.

     WYMIARY:

długość całkowita 21,58 m, długość kadłuba 20,37 m, szerokość całkowita 6,21 m, wysokość boczna 2,45 m, wysokość nierozbieralna 5,35 m, zanurzenie 1,65 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu B-120W, 2-suwowy, 4-cylindrowy, moc 120 KM/88 kW, średnica cylindra 195 mm, skok tłoka 260 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 425/425 na minutę, rok produkcji 1966, numer fabryczny ?, producent: Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku;

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędnik: 1 śruba, prędkość 15 km/h, załoga 5 osób, 200 pasażerów, 1170 l paliwa.

     ARMATOR:

P.P. Żegluga Gdańska w Gdańsku.

     PORT MACIERZYSTY:

Gdańsk.

     NUMER PRS:

67139 → 670139.


HISTORIA:

     W ramach modernizacji naszej floty pasażerskiej na początku lat sześćdziesiątych XX w. zaistniała potrzeba opracowania statku pasażerskiego komunikacyjnego służącego jako prom do przewozu osób dla obsługi przeprawy promowej w Świnoujściu przez rzekę Świnę pomiędzy wyspami Uznam i Wolin, na których leży miasto. W tym celu Biuro Projektów i Studiów Taboru Rzecznego we Wrocławiu otrzymało zlecenie na opracowanie odpowiedniej dokumentacji oznaczonej numerem 1676 a typ B-070. Projekt opracowali mgr inż. Jerzy Kamionka i inż. Zbigniew Zubrzycki, otrzymał on oznaczenie robocze PP-120. Przy opracowaniu wzięto pod uwagę następujące priorytety:
  – proste i estetyczne umeblowanie i wyposażenie wnętrz,
  – oddzielenie rejonów załogowych i służbowych od pasażerskich,
  – możliwość przewozu większych bagaży,
  – usytuowanie pomieszczeń, przejść i korytarzy zapewniające wygodną komunikację.
Budowę prototypu, a później innych statków zlecono ówczesnej Gdańskiej Stoczni Rzecznej w Gdańsku-Stogach. Pierwsza jednostka gotowa była w 1963 roku i przeznaczona była dla Żeglugi Szczecińskiej. Kadłub statku podzielono na pięć sekcji blokowych, z których sekcje II, III i IV rozbito na sekcje płaskie. Natomiast sekcje I i V wykonano blokowo. Gotowe bloki transportowane były na halę kadłubową i tam montowane na wózkach, za pomocą, których zwodowano kadłub.

     Zbudowany w 1967 roku dla P.P. Żegluga Gdańska w Gdańsku, nazwany „JUSTYNA”. Ten typ statku przez załogi nazywany był popularnie „bombowcem” ze względu na hałas, jaki wydawał silnik przypominający lecący samolot bombowy. ”JUSTYNA” eksploatowana była głównie w porcie gdańskim na trasie Gdańsk Nowy Port – Wisłoujście – Gdańsk Nowy Port, a także okazjonalnie z wycieczkami oraz w obsłudze przeprawy promowej międzybrzegowej przez Wisłę na linii Świbno – Mikoszewo. Wycofany w 1991 r. W czerwcu 1992 r. sprzedany armatorowi greckiemu. Odpłynął w ładowni statku handlowego do Grecji, dalszy los nieustalony.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 13.06.2025



JUSTYNA jako prom Nowy Port – Wisłoujście; foto: archiwum Waldemara Danielewicza

JUSTYNA na Motławie; foto: Waldemar Danielewicz

JUSTYNA jako statek wycieczkowy; pocztówka z archiwum Waldemara Danielewicza

JUSTYNA obsługująca prom w Świbnie; pocztówka z archiwum Waldemara Danielewicza

JUSTYNA; rys. Waldemar Danielewicz