Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

Autor: Waldemar Danielewicz




602. GRAŻYNA

NASTĘPNE NAZWY: GRAZYNA → BOOT 8.

TYP STATKU: pasażerski motorowy typu SZ-600.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1964, Gdańska Stocznia Rzeczna w Gdańsku.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 500/B3/10.

     WYMIARY:

długość całkowita 36,50 m, długość kadłuba 34,48 m, szerokość całkowita 6,50 m, wysokość boczna 2,10 m, zanurzenie 1,60 m, pojemność brutto 206 RT, pojemność netto 123 RT.

     SILNIKI GŁÓWNE:

2 silniki wysokoprężne typu Wola DVMa-300, 12-cylindrowe w układzie V, moc 2 x 300 KM/220 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 180 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/750 na minutę, rok produkcji 1963, numery fabryczne 4928 i 4932, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie;

     ↓

2 silniki wysokoprężne typu Scania Vabis, moc 2 x 300 KM/220 kW, producent: Saab-Scania AB, Södertälje [Szwecja].

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy + drewno, pędniki: 2 śruby, prędkość 12 węzłów, załoga 6 osób, 245 pasażerów.

     ARMATOR:

Państwowe Przedsiębiorstwo Żegluga Gdańska w Gdańsku.

     PORT MACIERZYSTY:

Gdańsk.

     NUMER ENI:

02206150.

     SYGNAŁ WYWOŁAWCZY:

SNXO.

     NUMER PRS:

13096 → 130096.


HISTORIA:

     Dziesiąty i ostatni statek z serii SZ-600 zwanej też typem Lila Weneda od nazwy prototypowej jednostki. Projekt opracowało Biuro Konstrukcyjne Taboru Morskiego w Gdańsku pod kierownictwem inż. Bohdana Dziekońskiego. Typ SZ-600 to statek wycieczkowo-komunikacyjny, przeznaczony był do rejsów wycieczkowych i komunikacyjnych. Jak wspomniano, w sumie zbudowano dziesięć jednostek, z czego Żegluga Gdańska otrzymała trzy statki, pozostałe siedem przeznaczono dla Żeglugi Szczecińskiej. „GRAŻYNA” weszła do eksploatacji w 1965 roku. Eksploatowano ją przeważnie na wodach Zatoki Gdańskiej, głównie w oparciu o port gdyński. Przez pewien czas w okresie jesienno-zimowym wykorzystywana była do przewozu kadry wojskowej na trasie Gdynia – Hel – Gdynia. Wycofano ją w 1989 roku, rok później sprzedano statek do Utrechtu w Holandii.

     Do portu przeznaczenia dotarła o własnych siłach. Tam została przebudowana na tzw. Party-ship. Otrzymała luksusowe wyposażenie oraz nowe silniki. Posiadała stylowy luksusowy salon pasażerski z barem oraz obszerną salę taneczną. Armatorem statku była firma Verkerk Charters Party Ships Vof Maarssen, port macierzysty Maarssen, nazwana „GRAZYNA”. Od 2003 r. armator Utrechte Party Boot B.V., Maarssen. Pięć lat później właścicielem zostaje Partyships Beheer B.V. w Maarssen. W 2011 r. przechodzi do Amstel & Vecht Charters B.V. w Maarssen. W 2013 r. statek zmienił nazwę na „BOOT 8”. Armatorem została Edeulecht Watersport Vof, Amsterdam. Statek jest nadal w eksploatacji.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 18.04.2023/07.06.2026



GRAŻYNA; foto: archiwum Waldemara Danielewicza

GRAŻYNA; foto: archiwum Waldemara Danielewicza

GRAŻYNA; pocztówka Ruch, foto Janusz Uklejewski, archiwum Waldemara Danielewicza

GRAZYNA; foto: shipspotting.com

GRAZYNA; foto: shipspotting.com

GRAZYNA; foto: Teun de Wit

GRAZYNA, 14.05.2006; foto: Ben van der Westen

BOOT 8; foto: archiwum Waldemara Danielewicza

BOOT 8; foto: archiwum Waldemara Danielewicza

BOOT 8; foto: Ruud Mulder

BOOT 8, 03.02.2020; foto: Ruud Mulder

BOOT 8, 03.02.2020; foto: Ruud Mulder

BOOT 8 w Amsterdamie; foto: shipspotting.com

BOOT 8; foto: strona www armatora

BOOT 8; foto: strona www armatora

BOOT 8; foto: strona www armatora

BOOT 8; foto: strona www armatora

BOOT 8; foto: strona www armatora

GRAŻYNA; rys. Waldemar Danielewicz

GRAŻYNA; rys. www.shipbucket.com

GRAŻYNA; rys. Stefan Kolicki, „Pod polską banderą”, Wydawnictwo Morskie

GRAŻYNA; rys. Brunon Nowicki, „Flota spod biało-czerwonej”, Nasza Księgarnia

GRAŻYNA; rysunek z archiwum Wojtka Zientary