Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: pasażerski motorowy typu SZ-600.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1962, Gdańska Stocznia Rzeczna w Gdańsku.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 500/B3/3.

     WYMIARY:

długość całkowita 36,47 m, długość między pionami 33,50 m, szerokość całkowita 6,55 m, wysokość boczna 3,10 m, zanurzenie 1,67 m, pojemność brutto 206 RT, pojemność netto 123 RT.

     SILNIKI GŁÓWNE:

2 silniki wysokoprężne typu Wola DVMa-300, 12-cylindrowe w układzie V, moc 2 x 300 KM/220 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 180 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/750 na minutę, rok produkcji 1961, numery fabryczne 4242 i 4254, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy + drewno, pędniki: 2 śruby, prędkość 13 węzłów, załoga 3-4 osoby, 240 pasażerów.

     ARMATOR:

Państwowe Przedsiębiorstwo Żegluga Szczecińska w Szczecinie.

     PORT MACIERZYSTY:

Kołobrzeg.

     SYGNAŁ WYWOŁAWCZY:

SNTL.

     NUMER PRS:

13080 → 130080.

HISTORIA:

     W 1958 roku podjęto w Biurze Konstrukcji Taboru Morskiego w Gdańsku prace nad statkiem pasażerskim, którego założenia opracował przyszły armator, a mianowicie P.P. Żegluga Szczecinska w Szczecinie. Miał to być statek zalewowy przeznaczony do krótkich wycieczek dziennych na Zalewie Szczecinskim, mogący zabierać około 300 pasażerów. Głównym projektantem był mgr inż. Bohdan Dziekoński. Budowę prototypu i później całej serii zlecono Gdańskiej Stoczni Rzecznej w Gdańsku. Nazywane typem SZ-600 [statek zalewowy] lub typ „Lilla Weneda” od nazwy prototypowego statku.

     Trzeci z serii statek zwodowany został w 1961 r., otrzymał nazwę „BALLADYNA” na cześć bohaterki dramatu Juliusza Słowackiego pod tym samym tytułem. Statek zdano armatorowi w czerwcu w 1962 r. Jego portem macierzystym był Kołobrzeg. „BALLADYNA” zabierała na pokład 350 pasażerów w rejsach zalewowych i 250 w wycieczkach w morze. Napęd zapewniały dwa silniki wysokoprężne czterosuwowe typu DVMa-300, dwunastocylindrowe w układzie V. Eksploatowany na trasie Szczecin – Świnoujście oraz w oparciu o port kołobrzeski. Latem 1969 r. mieszkaniec Szczecina podczas rejsu wycieczkowego sterroryzował kapitana i mechanika używając do tego celu ładunku dynamitu. Zażądał skierowania statku do Szwecji. Próba ta nie powiodła się. Wycofany we wrześniu 1987 r. W 1988 roku wystawiony na ląd w Karsiborze, gdzie stał kilka lat niszczejąc. Data złomowania nieznana.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 27.07.2024/07.06.2026