Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

NASTĘPNE NAZWY: JULIANA.

TYP STATKU: pasażerski motorowy typu SZ-600.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1960, Gdańska Stocznia Rzeczna w Gdańsku.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 500/B3/1.

     WYMIARY:

długość całkowita 36,03 m, długość rejestrowa 35,50 m, szerokość całkowita 6,57 m, wysokość boczna 3,10 m, zanurzenie 1,64 m, pojemność brutto 206 RT, pojemność netto 123 RT.

     SILNIKI GŁÓWNE:

2 silniki wysokoprężne typu Wola DVMa-300, 12-cylindrowe w układzie V, moc 2 x 300 KM/220 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 180 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/750 na minutę, rok produkcji 1960, numery fabryczne 4040 i 4041, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy + drewno, pędniki: 2 śruby, prędkość 13 węzłów, załoga 3-4 osoby, 240 pasażerów.

     ARMATOR:

Państwowe Przedsiębiorstwo Żegluga Szczecińska w Szczecinie.

     PORT MACIERZYSTY:

Szczecin.

     SYGNAŁ WYWOŁAWCZY:

SNSE.

     NUMER PRS:

13058 → 130058.

HISTORIA:

     W 1958 roku podjęto w Biurze Konstrukcji Taboru Morskiego w Gdańsku prace nad statkiem pasażerskim, którego założenia opracował przyszły armator, a mianowicie P.P. Żegluga Szczecinska w Szczecinie. Miał to być statek zalewowy przeznaczony do krótkich wycieczek dziennych na Zalewie Szczecinskim, mogący zabierać około 300 pasażerów. Głównym projektantem był mgr inż. Bohdan Dziekoński. Budowę prototypu i później całej serii zlecono Gdańskiej Stoczni Rzecznej w Gdańsku. Nazywane typem SZ-600 [statek zalewowy] lub typ „Lilla Weneda” od nazwy prototypowego statku. Statek zdano armatorowi w czerwcu 1961 r. Jego portem macierzystym był Szczecin.

     „LILLA WENEDA” zabierała na pokład 350 pasażerów w rejsach zalewowych i 250 w wycieczkach w morze. Napęd zapewniały dwa silniki wysokoprężne czterosuwowe typu DVM-a 300, dwunastocylindrowe w układzie V. Eksploatowany na trasie Szczecin – Świnoujście. Wycofany w 1985 r. We wrześniu 1988 r. statek nabyła Szczecińska Stocznia Remontowa „Gryfia” w Szczecinie. Po remoncie przeznaczony do przewozu pracowników stoczni z centrum miasta do stoczni. Liczbę pasażerów ustalono na 220 osób. W 1992 roku sprzedany został firmie Compania Martima Rigon w Kingston na Jamajce. Jednak ostatecznie został odsprzedany szwedzkiej firmie w Norrköping, gdzie pływał pod nazwą „JULIANA”. We wrześniu 2010 r. podczas postoju w Gävle na statku wybuchł pożar. Policja podejrzewała podpalenie. Dalszy los nieznany. Prawdopodobnie złomowany w 2014 r.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 28.07.2024