Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex MAJKA.

TYP STATKU: pasażerski typu SP-150.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1961, Gdańska Stocznia Rzeczna w Gdańsku.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B1/10.

     WYMIARY:

długość całkowita 30,50 m, długość rejestrowa 30,25 m, szerokość całkowita 6,04 m, wysokość boczna 1,40 m, wysokość nierozbieralna 4,16 m, zanurzenie 0,75 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu DMa-150, 6-cylindrowy, moc 150 KM/110 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 180 mm, liczba obrotów silnika/pędnika: 1500/750 na minutę, rok produkcji 1960, numer fabryczny 3118, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie;

     ↓

1 silnik wysokoprężny typu SW680/195, 6-cylindrowy, moc 165 KM/121 kW, średnica cylindra 127 mm, skok tłoka 146 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 2000/500 na minutę, rok produkcji 19, numer fabryczny , producent: Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu/Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku;

     ↓

1 silnik wysokoprężny typu D7A-BTA, 6-cylindrowy, moc 208 KM/153 kW, średnica cylindra 108 mm, skok tłoka 130 mm, liczba obrotów silnika 2000/min., numer fabryczny 5310725157, producent: Volvo Penta A/B, Vara [Szwecja].

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pędnik: 1 śruba, prędkość 18 km/h, załoga 3-4 osoby, 100 pasażerów.

     ARMATOR:

„Retman” Żegluga Pasażerska – Tadeusz Hordejuk, Wrocław.

     PORT MACIERZYSTY:

Wrocław.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Kr-I-7 [IŻŚr Kraków], WR-01-008 [UŻŚr Wrocław].

     NUMER PRS:

13069 → 130069.

HISTORIA:

     W latach 1953-1959 opracowano program rozwoju nowego taboru śródlądowego. W założeniach przewidywano również wprowadzenie nowych typów statków pasażerskich. Początkowo brano pod uwagę cztery typy tych statków, jednym z nich miał być duży statek pasażerski przeznaczony na Odrę i Wisłę. Jednak podczas opracowywania projektu postanowiono zmienić założenia konstrukcyjne. Zakwestionowano celowość budowy dużego statku, ponieważ uważano, że nie będą one w pełni wykorzystane. Ponadto przy projektowaniu dużego statku okazało się, że jego zanurzenie znacznie przekroczy dopuszczalne wymogi panujące na Wiśle. Ostatecznie przyjęto założenia, że będzie to statek wycieczkowy z małym zanurzeniem działający w oparciu o duże aglomeracje miejskie i tylko w rejsach kilkugodzinnych w porze dziennej. Miał on zabierać do 200 pasażerów, zanurzenie nie mogło przekroczyć 0,75 m, a wysokość konstrukcji nierozbieralnej 4,00 m. Na podstawie tych założeń Biuro Konstrukcyjne Taboru Rzecznego we Wrocławiu przystąpiło do opracowania dokumentacji technicznej. Projekt oznaczono symbolem P-020A. Głównymi projektantami byli Jerzy Stanisławski i Andrzej Żylicz.

     Zbudowany w 1961 r. w ówczesnej Gdańskiej Stoczni Rzecznej w Gdańsku jako „MAJKA”, trafił do P.P. Żegluga Krakowska w Krakowie. Na pokład zabierał 203 pasażerów. Statek pływał w oparciu o Kraków, ale także Puławy. Po likwidacji Żeglugi Krakowskiej „MAJKA” została w 1993 r. zakupiona przez firmę Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe „Anex” z Krakowa. Około 1995 roku statek zakupiony został przez Tadeusza Hordejuka z Wrocławia i sprowadzony na Odrę. Po remoncie i wymianie silnika na SW680 nazwany został „DRIADA”. Poprzedni statek tego samego typu i o tej samie nazwie został w 1993 r. sprzedany do Holandii. Dopuszczalna ilość pasażerów, jaką statek może zabrać, to 100 osób. Pływa we Wrocławiu firmie „Retman” Żegluga Pasażerska Tadeusz Hordejuk. Około 2010-11 r. kolejna wymiana silnika. W eksploatacji jako water-taxi.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 02.06.2026