Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex MIKOŁAJKI, ex WODNIK.

TYP STATKU: pasażerski typu SP-150.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1959, Gdańska Stocznia Rzeczna w Gdańsku.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B39/4.

     WYMIARY:

długość całkowita 31,04 m, długość kadłuba 30,29 m, szerokość całkowita 6,12 m, wysokość boczna 1,40 m, wysokość nierozbieralna 4,26 m, zanurzenie 0,75 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu DMa-150, 6-cylindrowy, moc 150 KM/110 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 180 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/750 na minutę, rok produkcji 1958, numer fabryczny 3080, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie;

     ↓

1 silnik wysokoprężny typu UE680/193/1, 6-cylindrowy, moc 165 KM/121 kW, średnica cylindra 127 mm, skok tłoka 146 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 2000/500 na minutę, rok produkcji 1977, numer fabryczny 117700066, producent: Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pędnik: 1 śruba, prędkość 12 km/h, załoga 3-4 osoby, 150 pasażerów.

     ARMATOR:

Żegluga Płocka Mariusz Pielaciński, Słupno.

     PORT MACIERZYSTY:

Płock.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Wa-304 [RDW Warszawa], Wa-I-31 [IŻŚr Warszawa], GŻ-01-0048 [UŻŚr Giżycko], WA-01-0215 [UŻŚr Warszawa].

     NUMER PRS:

13063 → 130063.

HISTORIA:

     Statek typu SP-150 zaprojektowany został w latach pięćdziesiątych XX w. w ramach modernizacji polskiego taboru śródlądowego. Na podstawie założeń zgłoszonych przez armatorów, Biuro Konstrukcyjne Taboru Rzecznego we Wrocławiu opracowało dokumentację techniczną. Projekt oznaczono symbolem P-020A. Głównymi projektantami byli Jerzy Stanisławski i Andrzej Żylicz. Budowę prototypu, jak i pozostałych 19 statków powierzono Gdańskiej Stoczni Rzecznej w Gdańsku-Stogach. Czwarty z kolei statek o nazwie „WODNIK” przekazano armatorowi czyli P.P. Warszawskiej Żegludze na Wiśle w 1960 r. Od 1963 r. w P.P. Żegluga Warszawska w Warszawie. Eksploatowany w Warszawie, Włocławku oraz Toruniu. Pięć lat później przekazany Przedsiębiorstwu Państwowemu Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. Na pokład zabierał do 203 pasażerów, pływał w oparciu o przystanie w Toruniu do Ciechocinka i w Grudziądzu w rejsach do Nowego czy Świecia. Wycofany w 1992 r.

     We wrześniu 1992 r. zakupiony przez Przedsiębiorstwo Wycieczkowe Alma z Rzepina. Eksploatowany w Szczecinie. W 1998 r. zakupiony przez Roberta Śliwińskiego ze Starych Sadów koło Mikołajek. Przebudowany, wymieniono silnik, nazwany „MIKOŁAJKI”, pływał w firmie Żegluga Pasażerska „Mikołajki”, Stare Sady do 2015 r. Zakupiony przez kpt. Mariusza Pielacińskiego i sprowadzony do Płocka, nazwany „MARIANNA” na cześć mamy właściciela. Pływa w rejsach wycieczkowych w Żegludze Płockiej – Mariusz Pielaciński.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 23.12.2023/31.05.2026