Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: pasażerski typu SP-150.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1958, Gdańska Stocznia Rzeczna w Gdańsku.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B13/1.

     WYMIARY:

długość całkowita 30,36 m, długość rejestrowa 29,83 m, szerokość całkowita 6,05 m, wysokość boczna 1,55 m, wysokość nierozbieralna 4,15 m, zanurzenie min. 0,85 m, zanurzenie maks. 1,25 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu SA8M517, 8-cylindrowy, moc 155 KM/114 kW, średnica cylindra 130 mm, skok tłoka 170 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1350/890 na minutę, rok produkcji 1958, numer fabryczny 2429802/809, producent: Klöckner-Humboldt-Deutz A.G., Köln [Niemcy];

     ↓

1 silnik wysokoprężny typu DM-150, 6-cylindrowy, moc 150 KM/110 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 180 mm, liczba obrotów/pędnika 1500/750 na minutę, rok produkcji 1976, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie.

     ↓

1 silnik wysokoprężny typu SW680/195, 6-cylindrowy, moc 165 KM/121 kW, średnica cylindra 127 mm, skok tłoka 146 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 2000/500 na minutę, rok produkcji 1998, numer fabryczny 067300003, producent: Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu/Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pędnik: 1 śruba, prędkość 12 km/h, załoga 3-4 osoby, 204 → 102 → 140 pasażerów.

     ARMATOR:

Żegluga Pasażerska Wrocław Sp. z o.o., Wrocław.

     PORT MACIERZYSTY:

Wrocław.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Wr-I-104 [IŻŚr Wrocław], WR-01-150 [UŻŚr Wrocław].

     NUMER PRS:

13039 → 130039.

HISTORIA:

     Statek typu SP-150 zaprojektowany został w latach pięćdziesiątych XX w. w ramach modernizacji polskiego taboru śródlądowego. Na podstawie założeń zgłoszonych przez armatorów Biuro Konstrukcyjne Taboru Rzecznego we Wrocławiu opracowało dokumentację techniczną. Projekt oznaczono symbolem P-020A. Głównymi projektantami byli Jerzy Stanisławski i Andrzej Żylicz. Budowę prototypu, jak i pozostałych 19 statków powierzono Gdańskiej Stoczni Rzecznej w Gdańsku-Stogach. Prototypową jednostkę zwodowano w 1958 r., a ukończono w 1959 r. przekazując P.P. Żegluga na Odrze we Wrocławiu, otrzymał nazwę „GOPLANA”. Początkowo posiadał silnik produkcji NRF [Niemiecka Republika Federalna]. Statek zabierał na pokład 204 osoby. Eksploatowany był głównie we Wrocławiu. W 1976 r. wymieniono silnik główny na produkcji krajowej.

     Po przemianach ustrojowych w Polsce 1989-1990 „GOPLANA” została w 1991 roku sprzedana w ręce prywatne. Bez zmiany nazwy pływała w firmie Przewozy Pasażerskie Statkami S.C., Wrocław. W 1999 r. kolejna wymiana silnika i remont. Po jego zakończeniu statek stał się własnością Joanny Nowakowskiej-Sus – Żegluga Pasażerska, Wrocław. Od 2006 r. pływał w firmie Żegluga Pasażerska „Flis” Adam Rysiew, Wrocław. W 2013 r. w Żegluga Pasażerska Hordejuk Rafał, Wrocław. Zabierał na pokład 102 pasażerów. Obecnie „GOPLANA” pływa w firmie Żegluga Pasażerska Wrocław Sp. z o.o. W eksploatacji.

     Statki te oznaczono trzema symbolami budowy. Pierwszy prototyp oznaczono jako B-13, kolejne cztery jednostki jako B-39. Różnica polegała, że na prototypie zamontowano silnik produkcji niemieckiej, a na B-39 silniki montowano już silniki produkcji krajowej. Inne było też usytuowaniu baru – na „GOPLANIE” znajdował się on w głębi salonu, na następnych w salonie dziobowym przy dziobie. Kolejne oznaczenie B-1 oznaczało zmiany w rozmieszczeniu wnętrz na statku. Polski Rejestr Statków podaje, że istniała jeszcze wersja B-11, czego jednak nie potwierdza żadna dokumentacja.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 31.05.2026