Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex ALBERT NEUMANN, ex HILDEGARD, ex FLORA, ex NR. III.

TYP STATKU: holownik inspekcyjno-objazdowy .

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1885, Stettiner Maschinenbau-Anstalt u. Schiffsbauwerft-A.G., Grabow bei Stettin [Niemcy].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 159.

     WYMIARY:

długość całkowita 44,20 m, szerokość kadłuba 5,05 m, szerokość z tamborami 9,00 m, wysokość boczna 2,30 m, wysokość całkowita 5,20 m, zanurzenie 1,00 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 maszyna parowa podwójnego rozprężania, 2-cylindrowa, moc 220 KM, producent nieznany.

     KOCIOŁ PAROWY:

1 kocioł – brak informacji.

     INNE DANE:

materiał: dno: stal, burty: stal, pokład: drewno, kadłub stalowy nitowano-spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędniki: dwa boczne koła łopatkowe, prędkość 15 km/h, załoga 7 osób.

     ARMATOR:

Rejon Dróg Wodnych w Szczecinie.

     PORT MACIERZYSTY:

Szczecin.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

495 [BSR Berlin], 405 [BSR Breslau], 378 [BSR Ohlau], 194 [BSR Havelberg] 1442 [BSR Brandenburg], 1012 [BSR Danzig], 5023 [PZW Toruń], 823 [RDW Szczecin].

     NUMER PRS:

nieznany.

HISTORIA:

     Zbudowany w Szczecinie na zamówienie firmy Oderdampschiffahrts Gesellschaft Vereingiter Schiffer, Frankfurt/Oder, otrzymał nazwę „NR. III”. W październiku 1886 r. przeszedł w 10-letnią dzierżawę do firmy Oderschiffahrts Comptoir Christian Priefert, Breslau [Wrocław]. Po zakończeniu dzierżawy właściciel sprzedał holownik armatorowi F. Wilk z Zimpel bei Breslau [dz. Sępolno, dzielnica Wrocławia], który zmienił nazwę na „FLORA”. W 1919 r. nabył go Otto Wiehle z Rattwitz [Ratowice], aby natychmiast go odsprzedać armatorowi Dampschiffs-Rheederei Emanuel Friedlander und Co., Breslau, który eksploatował go dwa lata, kiedy to w marcu 1922 r. odsprzedał go do Havelbergu Franzowi Regen i Georgowi Ruhbau, którzy zmienili nazwę na „HILDEGARD”. W lutym 1939 r. właścicielem statku był tylko Georg Ruhbau. W styczniu 1942 r. holownik trafił na Wisłę do Johannes Ick, Danzig [Gdańsk], gdzie obsługiwał głównie transporty wojskowe. Zmienił wtedy nazwę na „ALBERT NEUMANN”.

     Pod koniec wojny w listopadzie 1944 r. zatopiony przez Niemców koło Włocławka, był zniszczony w 40%. Wydobyty przez ekipy Państwowego Zarządu Wodnego w Toruniu i wyremontowany w Stoczni Rzecznej w Toruniu. Nazwany „ZBIGNIEW” wszedł do eksploatacji w 1948 r. w PZW Toruń, a po jego likwidacji w Rejonie Dróg Wodnych w Toruniu, co nastąpiło w 1951 r. Trzy lata później przekazany do RDW w Szczecinie. Tam przebudowany i przystosowany jako holownik objazdowy do inspekcji Odry. W 1962 r. wycofany i siedem lat później złomowany.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 11.10.2023/29.05.2026