Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex INSPEKTOR-31, ex INSPEKTOR-3, ex SYRENKA, ex MARCIA.

POPRZEDNIE NAZWY: ex ATUT.

TYP STATKU: inspekcyjny typu SI-45.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1961, Warszawska Stocznia Rzeczna w Warszawie.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B1/22.

     WYMIARY:

długość całkowita 15,12 m, długość rejestrowa 13,92 m, szerokość całkowita 3,18 m, wysokość boczna 1,45 m, wysokość nierozbieralna 3,40 m, zanurzenie 0,74 m, nośność 4 tony.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu 4NVD-14, 4-cylindrowy, moc 40 KM/29,5 kW, średnica cylindra 100 mm, skok tłoka 140 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/750 na minutę, rok produkcji 1960, numer fabryczny 63562, producent: VEB Dieselmotorenwerke Schönebeck, Schönebeck [NRD];

1 silnik wysokoprężny typu SW400 Rekin, 6-cylindrowy, moc 98 KM/72 kW, średnica cylindra 107 mm, skok tłoka 121 mm, liczba obrotów silnika 2000/min., rok produkcji 1976, numer fabryczny 16320, producent: Wytwórnia Silników Wysokoprężnych w Andrychowie/Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pędnik: 1 śruba, prędkość 19 km/h, załoga 1 osoba, 6 pasażerów.

     ARMATOR:

Urząd Żeglugi Śródlądowej w Szczecinie.

     PORT MACIERZYSTY:

Szczecin.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Gd-I-8 [IŻŚr Gdańsk], Sz-I-195 [IŻŚr Szczecin], ZM-0627 [starostwo Szczecin], PL-11834 [PZMiNW].

     NUMER PRS:

62290 → 620290 → 628182.

HISTORIA:

     Zbudowany jako jeden z serii statków inspekcyjnych typu SI-45 dla potrzeb administracji żeglugowej. Po wybudowaniu jego napęd stanowił silnik wysokoprężny typ 4NVD14, 4-cyl., prod. VEB Dieselmotorenwerke, Schönebeck o mocy 40 KM. Nazwany „MARCIA” przydzielony został Gdańskiemu Urzędowi Morskiemu w Gdańsku, a ten z kolei przydzielił go Kapitanatowi Portu w Elblągu. Jego służba na wodach morskich nie trwała długo, bowiem Ministerstwo Żeglugi z dniem 26 listopada 1962 r. przydzieliło go Inspektoratowi Żeglugi Śródlądowej w Warszawie. Statek zmienił nazwę na „SYRENKA” i port macierzysty na Warszawę. Tam okazał się mało przydatny, wobec czego ministerstwo przydzieliło go do Gdańska, do tamtejszego Inspektoratu Żeglugi Śródlądowej, co nastąpiło z dniem 28 marca 1964 r. Eksploatowany na terenie działalności Inspektoratu, czyli na Wiśle do Torunia, Szkarpawie, Nogacie i Kanale Elbląskim. W 1970 r. zmieniono nazwę statku na „INSPEKTOR-3”. Kolejna zmiana nazwy nastąpiła z dniem 2 maja 1975 r., tym razem na „INSPEKTOR-31”. W 1978 r. jednostka przeszła remont i wymianę silnika. Jego służba w Gdańsku trwała do 1988 roku, kiedy to przekazano go do Inspektoratu Żeglugi Śródlądowej w Szczecinie (potem przemianowany na Urząd Żeglugi Śródlądowej), gdzie otrzymał nazwę „INSPEKTOR-85”.

     Wycofany w 2001 r. i sprzedany po cenie złomu do komisu przy ulicy Kolumba w Szczecinie. Był dziurawy i brał wodę, ponieważ zęzy były pełne, ale stał na wodzie. Jak to ujął jego późniejszy właściciel, Jacek Trojanowski ze Szczecina „walczył o życie”. Pomógł mu wspomniany już J. Trojanowski kupując go i dając mu szansę na „drugie życie”. Po remoncie, między innymi wymianie blach poszycia, przebudowie wnętrz i sterówki został nazwany „ATUT”. Pływał jako statek turystyczny na Odrze do 2016 r. Rok później sprzedany Halinie i Grzegorzowi Barczak z Torunia powrócił na Wisłę bez zmiany nazwy. W latach 2020/21 właściciele dokonali przebudowy rufy podwyższając ją o 60 cm. Jednostkę można spotkać często w Nakle nad Notecią gdzie bazuje. A tak prywatnie do statku tego mam duży sentyment, bowiem spędziłem na nim 8 lat swojego zawodowego życia. Wspomnę tylko jeszcze o człowieku, który nim dowodził i dbał o niego jak swój własny, a mianowicie kpt. Jerzy Łazarewicz.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 02.09.2024/21.05.2026