Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex MARIA, ex CZAJKA.

TYP STATKU: pasażerski motorowy typu SP-45.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1964, Warszawska Stocznia Rzeczna, Warszawa.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B1/56.

     WYMIARY:

długość całkowita 15,10 m, długość kadłuba 14,95 m, szerokość 3,25 m, wysokość boczna 1,45 m, zanurzenie 0,75 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu 3L-110, 3-cylindrowy, moc 45 KM/33 kW, średnica cylindra 110 mm, skok tłoka 150 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/750 na minutę, rok produkcji 1963, numer fabryczny 330469, producent: ČZNM Škoda, Plzeň [Czechosłowacja] [oficjalnie Závody V. I. Lenina];

     ↓

1 silnik wysokoprężny typu SW400/112, 6-cylindrowy, moc 96 KM/71 kW, średnica cylindra 107 mm, skok tłoka 121 mm, liczba obrotów silnika 2000/min., numer fabryczny 8066, producent: Wytwórnia Silników Wysokoprężnych w Andrychowie/Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pędnik: 1 śruba, prędkość 15 km/h, załoga 2 osoby, 40 pasażerów.

     ARMATOR:

Artur Tworek, Jasło.

     PORT MACIERZYSTY:

Polańczyk.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Gż-I-13 [IŻŚr Gizycko], Kr-I-53 [IŻŚr Kraków], KR-01-0023 [UŻŚr Kraków].

     NUMER PRS:

62319 → 620319.

HISTORIA:

     Statek pasażerski typu SP-45 przeznaczony do krótkich rejsów wycieczkowych. Zbudowany w nieistniejącej już Warszawskiej Stoczni Rzecznej w Warszawie dla P.P. Żegluga Mazurska w Giżycku. Nazwany „CZAJKA”. Eksploatowany miedzy innymi na jeziorach mazurskich oraz na Narwi [Łomża]. Na pokład zabierał do 34 pasażerów W 1975 r. sprzedany do Soliny. Armatorem został Wojewódzki Ośrodek Sportu i Turystyki w Rzeszowie, Oddział w Solinie. Pływał bez zmiany nazwy na Zbiorniku Solińskim. W 1988 r. nowy silnik produkcji krajowej. W 1998 r. statek nabyła Żegluga Śródlądowa Tadeusz Prokop w Sandomierzu. Po przebudowie nazwany „MARIA”, pływał po Wiśle w okolicach Sandomierza. Na pokład zabierał do 40 osób. Około 2007 roku zakupiony przez Artura Tworka z Jasła i przetransportowany na Jezioro Solińskie gdzie jest eksploatowany pod nazwą „BRYZA”.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 16.05.2026