Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex DRACHE I, ex SMOK I.

TYP STATKU: pogłębiarka ssąco-refulująca samobieżna.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1932, Werf Conrad IHC, Haarlem [Holandia].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: nieznany.

     WYMIARY:

długość całkowita 49,10 m, długość kadłuba 48,12 m, szerokość całkowita 8,00 m, wysokość boczna 2,50 m, wysokość całkowita 7,80 m, zanurzenie 1,05 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 maszyna parowa potrójnego rozprężania, 3-cylindrowa, moc 350 KM, producent nieznany.

     KOCIOŁ PAROWY:

brak danych.

     INNE DANE:

kadłub stalowy nitowano-spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędnik: tylne koła łopatkowe, załoga 8 osób.

     ARMATOR:

Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Warszawie.

     PORT MACIERZYSTY:

Warszawa.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

2159 [PZW Warszawa], 165 [RDW Warszawa].

     NUMER PRS:

nieznany.

HISTORIA:

     Pogłębiarka ssąco-refulująca z własnym napędem, zamówiona przez Ministerstwo Komunikacji w 1931 r. w Holandii dla ówczesnego Zarządu Dróg Wodnych w Warszawie, nazwana „SMOK I”. Istnieją pewne rozbieżności, co do daty budowy. Według źródeł jednych holenderskich zwodowana 17 listopada 1930 r. w sobotę o godz. 11.30. A 2 kwietnia 1931 r. miała dotrzeć do miejsca przeznaczenia czyli Warszawy. Natomiast holenderska gazeta „Haarlems Dagblat” z 16 sierpnia 1932 r. podaje że 5 sierpnia 1932 r. holownik „UTRECHT” należący do Bureau Wijsmuller [kpt. De Koe] rozpoczął holowanie pogłębiarki z Haarlem do Gdańska, gdzie miała dotrzeć 19 sierpnia 1932 r. Od 1933 r. w Państwowym Zarządzie Wodnym w Warszawie. W okresie okupacji niemieckiej pracowała w Wasserbauamt Warschau pod nazwą „DRACHE I”. Prawdopodobnie zatopiona podczas Powstania Warszawskiego w sierpniu 1944 r. Wydobyta w maju 1945 r. i wyremontowana w stoczni na Czerniakowie w Warszawie, powróciła do nazwy „SMOK I”. Armatorem został Państwowy Zarząd Wodny w Warszawie, a od 1951 r. Rejon Dróg Wodnych w Warszawie. Od 1963 r. w Okręgowym Zarządzie Wodnym w Warszawie. W 1966 r. pozbawiona napędu i przekazana Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji w Warszawie. Nie wykazywana od 1975 r., dalszy los nieustalony.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 30.12.2025/08.01.2026