Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex LEONORA.

TYP STATKU: barka towarowa bez napędu.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1911, A. u. W. Wojan Schiffswerft, Danzig [Niemcy].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: nieznany.

     WYMIARY:

1911:
długość całkowita 50,45 m, szerokość 7,02 m, zanurzenie 1,50 m, nośność 344 tony.

1960:
długość kadłuba 50,33 m, szerokość 7,01 m, wysokość boczna 1,86 m, zanurzenie 1,65 m, nośność 414 ton.

     INNE DANE:

kadłub stalowy nitowany o poprzecznym układzie wiązań, dno drewniane, bez napędu, załoga 2-3 osoby.

     ARMATOR:

Przedsiębiorstwo Państwowe Żegluga Bydgoska, Bydgoszcz.

     PORT MACIERZYSTY:

Bydgoszcz.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

517 [BSR Thorn], 1019 [BSR Danzig], 2501 [RDW Bydgoszcz], Bg-III-101 [IŻŚr Bydgoszcz].

     NUMER PRS:

32047.

HISTORIA:

     Zbudowana w Gdańsku na zamówienie Maksymiliana Tietza z Torunia, nazwana „LEONORA”, jej portem macierzystym był ówczesny Thorn [Toruń]. Nazwę otrzymała na część najstarszej córki M. Tietza, Leonory. Na początku 1921 roku barkę przejął syn Stanisław Tietz. Po jego śmierci w marcu 1926 r. wspomnianą barkę odziedziczyli: Anna Tietz, Leonora Piasecka z domu Tietz i Antonina Felicja Tietz. Eksploatowana na Wiśle oraz Brdzie i Warcie. W lutym 1938 roku właściciele Anna Gęsikowska voto Tietz z domu Zmysłowska oraz Leonora Piasecka z domu Tietz przekazali swoje udziały na rzecz Antoniny Felicji Witkowskiej z domu Tietz i jej męża Franciszka Witkowskiego. W styczniu 1940 roku barka została przejęta na rzecz der Komisärische Verwalter der Haupttreuhandstelle Ost, Binnenschiffahrt des Weichselgebiet, Danzig. Niemcy pozostawili ją w użytkowaniu Witkowskich. Barka przetrwała szczęśliwie zawieruchę wojenną w Bydgoszczy i tam została zajęta przez Armię Czerwoną. Zwrócona Polsce na skutek interwencji rządu RP.

     Ustawa Ministra Komunikacji o ustaleniu przymusowego zarządu państwowego nad taborem rzecznym z 7 marca 1945 roku spowodowała, że właściciele nie mogli dysponować swoim taborem, lecz musieli wykonywać usługi na rzecz państwa. W tym wypadku były to Polskie Drogi Wodne – Żegluga Państwowa w Bydgoszczy, a od 1948 r. Państwowa Żegluga na Wiśle, Ekspozytura w Bydgoszczy. Kolejna reorganizacja w 1949 r. podporządkowuje statek Państwowej Żegludze Śródlądowej, Ekspozytura w Bydgoszczy. W 1951 r. barkę upaństwowiono zmieniając jej nazwę na „Ż-4012”. Od 1954 r. w Bydgoskiej Żegludze na Wiśle w Bydgoszczy. W 1960 roku w stoczni w Czarnkowie została przebudowana, a 3 lata później barkę przejmuje P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. Po przebudowie jej nośność określano na 414 ton. Złomowana w połowie lat osiemdziesiątych XX w.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 19.04.2024