Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex PUŁAWY, ex C.W. I.

TYP STATKU: holownik parowy tylnokokołowy.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1890, Stettiner Maschinenbau Anstalt u. Schiffbauwerft A.G., vormals Möller u. Holberg, Grabow bei Stettin [Niemcy].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 361.

     WYMIARY:

długość całkowita 50,00 m, długość między pionami 49,50, szerokość 6,70 m, wysokość boczna 2,05 m, zanurzenie min. 0,65 m, zanurzenie maks. 0,80 m.

     SILNIKI GŁÓWNE:

1 maszyna parowa podwójnego rozprężania, 2-cylindrowa, moc 250 KM, rok produkcji 1889, producent: Stettiner Maschinenbau Anstalt u. Schiffbauwerft A.G., vormals Möller u. Holberg, Grabow bei Stettin.

     KOCIOŁ PAROWY:

1 kocioł parowy, ciśnienie robocze 11 at, powierzchnia ogrzewalna 87 m², rok budowy 1889, producent: Stettiner Maschinenbau Anstalt u. Schiffbauwerft A.G., vormals Möller u. Holberg, Grabow bei Stettin.

     INNE DANE:

materiał: dno: stal, burty: stal, pokład: drewno, kadłub nitowany o poprzecznym układzie wiązań, pędniki: dwa tylne koła łopatkowe, prędkość 14 km/h bez ładunku, 11 km/h z ładunkiem, załoga 7 osób, mógł holować barki do ładowności 700 t.

     ARMATOR:

Zjednoczone Warszawskie Towarzystwo Transportu i Żeglugi Polskiej S.A., Warszawa.

     PORT MACIERZYSTY:

Warszawa.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

729 [Sąd Powiatowy w Toruniu].

HISTORIA:

     Holownik zbudowano na zamówienie wrocławskiego armatora i właściciela stoczni Caesara Wollheima. Nazwany „C.W. I” pływał głównie na Odrze na linii Breslau – Stettin [Wrocław – Szczecin]. W 1915 roku statek trafił do zajmującej się pracami hydrotechnicznymi firmy Habermann u. Guckes z Berlina mającej swój oddział w Gdańsku [Danzig]. Rok później firma zaproponowała austro-węgierskiemu Wojskowemu Generalnemu Gubernatorstwu w Lublinie wypożyczenie statku, na co władze WGG przystały płacąc 7600 marek miesięcznie. Nazwany „PUŁAWY” został przydzielony do WLTK w 1917 roku. Po zaproponowaniu przez właścicieli sprzedaży holownika został on zakupiony przez władze austryjackie za kwotę 50 tys. marek, remont holownika kosztował 8550 koron austriackich. Wymiary z tego okresu: 49,56 x 6,84 x 0,82 m. W listopadzie 1918 roku „PUŁAWY” zostały przejęte w Puławach przez polskie już Ministerstwo Komunikacji i przebazowane do Warszawy.

     W 1919 roku nazwany „STASZIC” został przydzielony do Polskiej Żeglugi Państwowej w Warszawie. Holował z Nieszawy przejmując tam od jednostek niemieckich barki z amerykańską pomocą żywnościową do Płocka i Warszawy. W 1922 roku trafia do nowopowstałego Towarzystwa Zjednoczonej Żeglugi Polskiej S.A. w Warszawie. W 1924 roku „STASZIC” wszedł w skład taboru Zjednoczonego Warszawskiego Towarzystwa Transportu i Żeglugi Polskiej S.A. z siedzibą w Warszawie. Portem macierzystym holownika zostały Puławy. W 1931 r. wykazywany w ofercie statków wystawionych na sprzedaż przez syndyka Z.W.T.T. i Ż.P. Nabyty w 1932 r. przez Polską Żeglugę Rzeczną „Vistula” Sp. z o.o. w Warszawie. Dalszy los nieznany.

© Opracował Jan Bartelski i Waldemar Danielewicz – 12.11.2009