Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: lodołamacz czołowy typu L-1000.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1985, Gdyńska Stocznia Remontowa „Nauta” w Gdyni.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 404/1.

     WYMIARY:

długość całkowita 33,18 m, długość kadłuba 33,12 m, szerokość całkowita 8,16 m, wysokość boczna 2,54 m, wysokość całkowita/nierozbieralna 6,51/3,97 m, zanurzenie maks. 2,01 m, nośność 80 ton.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu Sulzer 6AL25/30, 6-cylindrowy, moc 935 KM/688 kW, średnica cylindra 250 mm, skok tłoka 300 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 720/450 na minutę, rok produkcji 1985, numer fabryczny 95, producent: Zakłady Przemysłu Maszynowego „H. Cegielski”, Poznań.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędnik: 1 śruba nastawna 4-płatowa, prędkość 24,4 km/h, załoga 5-6 osób, 21,5 t paliwa.

     ARMATOR:

Polskie Gospodarstwo Wodne Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gdańsku.

     PORT MACIERZYSTY:

Gdańsk.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

GD-01-011 [UŻŚr Gdańsk], GD-EU/130 [ŚZŻ UE].

     NUMER ENI:

24300032.

     SYGNAŁ WYWOŁAWCZY:

SR6392, MMSI 261186392.

     NUMER PRS:

200053.

HISTORIA:

     Ponieważ chronicznie odczuwano brak lodołamaczy czołowych, Centrum Badawczo-Projektowe Żeglugi Śródlądowej „Navicentrum” we Wrocławiu przystąpiło do opracowania projektu takiego lodołamacza. Zespół pod kierownictwem mgr inż. J. Kamionki, który jest głównym projektantem lodołamacza określanego jako typ L-1000. Ze strony armatora olbrzymią rolę w projektowaniu, a także podczas prób służył z-ca dyrektora PBW w Tczewie inż. Tadeusz Wrycza. Budowa kadłuba została poprzedzona serią prób modelowych wykonanych przez Politechnikę Gdańską na jez. Jeziorak w Iławie. Z uwagi na użycie silnika głównego nienawrotnego zastosowano po raz pierwszy w budowie lodołamaczy śruby nastawne. Budowę powierzono Stoczni Remontowej „Nauta” w Gdyni. W sumie zbudowano w latach 1985-1988 dziesięć sztuk tych lodołamaczy, w tym dwa na Odrę.

     Zwodowany w 1984 r. lodołamacz nazwany został „TYGRYS”, był to drugi lodołamacz o tej nazwie w polskiej flocie. Początkowo „TYGRYS” przeznaczony był dla Przedsiębiorstwa Budownictwa Wodnego w Warszawie. Jednak w trakcie prób, ze względu na częste sytuacje awaryjne prototypu postanowiono go zostawić w P.B.W. w Tczewie. Stacjonuje w Gdańsku-Przegalinie. Od 23.04.1999 w Przedsiębiorstwie Budownictwa Wodnego w Tczewie Sp. z o.o., a od 2012 r. w Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej w Gdańsku. Nadal w eksploatacji.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 24.01.2024/19.04.2026