Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: statek pasażersko-towarowy.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1911, Stocznia Towarzystwa Żeglugi Parowej na Wiśle „Krater”, Włocławek [Rosja].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 3.

     WYMIARY:

1913: długość całkowita 38,95 m, szerokość kadłuba 3,96 m, szerokość z tamborami 7,90 m, zanurzenie min. 0,50 m, zanurzenie maks. 0,75 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 maszyna parowa podwójnego rozprężania, 2-cylindrowa, moc 110 KM, rok produkcji 1910, producent: Maschinen- u. Dampfkessel-Fabrik Leopold Zobel, Bromberg [Niemcy].

     KOCIOŁ PAROWY:

brak informacji.

     INNE DANE:

materiał: dno: stal, burty: stal, pokład: drewno, kadłub nitowany o poprzecznym układzie wiązań, pędniki: dwa boczne koła łopatkowe Morgana, prędkość ? km/h, załoga ? osób, ładowność ? t, ? pasażerów.

     ARMATOR:

Towarzystwo Żeglugi Parowej „Krater”, Włocławek.

     PORT MACIERZYSTY:

Włocławek.

     NUMER REJESTRACYJNY:

nieznany.

HISTORIA:

     Zbudowany jako statek pasażersko-towarowy dla Towarzystwa Żeglugi na Wiśle „Krater” we Włocławku, nazwany został „WILANÓW”/„BИЛЯHOBЪ”. Pływał z Włocławka do Warszawy. W sierpniu 1914 roku został zarekwirowany przez rosyjskie Ministerstwo Putiej Soobszczenia jako transportowiec działający na rzecz Frontu Południowo-Zachodniego armii rosyjskiej. W 1915 roku „WILANÓW” w okresie marzec-maj był 560 godzin w ruchu. Wydatki na załogę to kwota 921 rubli i 20 kopiejek. Zatopiony w nocy z 3/4 sierpnia [21/22.07] 1915 r. koło twierdzy Ivanogorod [dz. Dęblin]. Statek nie został podniesiony do końca wojny, kadłub zapadł się w piaszczyste dno i był trudny do wydobycia. Dalszych informacji brak.

© Opracował Jan Bartelski i Waldemar Danielewicz – 20.09.2024