Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: pchacz typu Koziorożec.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1985, Stocznia „Odra”, Szczecin.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B598/15.

     WYMIARY:

długość całkowita 21,10 m, długość kadłuba 20,27 m, szerokość całkowita 8,66 m, wysokość boczna 1,60 m, wysokość nierozbieralna 3,90 m, zanurzenie 0,90 m.

     SILNIKI GŁÓWNE:

2 silniki wysokoprężne typu UE680/193/1 „Delfin”, 6-cylindrowe, moc 2 x 165 KM/121 kW, średnica cylindra 127 mm, skok tłoka 146 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 2000/500 na minutę, numery fabryczne 1309 i 1310, producent: Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu/Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędniki: 2 śruby czteropłatowe w dyszach Korta, prędkość 13 km/h, z barkami 9 km/h, załoga 3-4 osoby, 10,6 m³ paliwa.

     ARMATOR:

Przedsiębiorstwo Budownictwa Wodnego Sp. z o.o. Elbląg, Oddział w Szczecinie.

     PORT MACIERZYSTY:

Szczecin.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

GD-01-015 [UŻŚr Gdańsk], SZ-01-215 [UŻŚr Szczecin].

     NUMER ENI:

25100047.

     SYGNAŁ WYWOŁAWCZY:

SR2950, MMSI 261182950.

     NUMER PRS:

230752.

HISTORIA:

     W latach 1976-1977 w Centrum Badawczo-Projektowym Żeglugi Śródlądowej „Navicentrum” we Wrocławiu opracowano na podstawie założeń Żeglugi Bydgoskiej projekt pchacza rzecznego przeznaczonego do całodobowej obsługi barek pchanych pojedynczo lub w zestawach na Wiśle, Warcie, Noteci i Odrze. Armator przyjął w założeniach, że powinna to być jednostka jednopokładowa przystosowana do pracy z barkami pchanymi w układzie:
  - pchacz + 1 barka typu BP 500
  - pchacz + 2 barki typu BP 500
  - pchacz + 2 barki typu BP 330
  - pchacz + 2 barki typu BP 300
  - pchacz + 2 barki typu BP 290
Gotowy projekt oznaczono symbolem B-598.

     Budowę prototypu zlecono Stoczni „Odra” w Szczecinie, która pierwszy pchacz typu „Koziorożec” zbudowała w 1978 r. Był on przeznaczony dla P.P. Żegluga Bydgoska w Bydgoszczy. W wyniku pozytywnych prób zlecono tej samej stoczni budowę dalszych jednostek i tak w 1985 r. Stocznia „Odra” w Szczecinie oddała Przedsiębiorstwu Budownictwa Wodnego w Tczewie pchacz nazwany „SAMBOR”, portem macierzystym został Tczew. Do eksploatacji wszedł w połowie 1985 r. Polski Rejestr Statków w rejestrze z 1988 r. podaje jakoby „SAMBOR” miał silniki produkcji ZSRR typu M3-238 o mocy 121 kW każdy. Posiadana przeze mnie dokumentacja jednak przeczy tej rewelacji. W dniu 03.05.1986 „SAMBOR” podnosił zatopioną łódź rybacką „SWB-87”. Od 2001 r. w P.B.W. Tczew Sp. z o.o. Po likwidacji PBW w 2012 r. „SAMBOR” został zakupiony przez Zakład Robót Hydrotechnicznych i Podwodnych Usługi Wodne Sp. z o.o. ze Szczecina. Kolejna nieścisłość w wykonaniu PRS-u to w rejestrze z 2013 r. właścicielem statku jest P.B.W. Tczew Sp. z o.o. w Tczewie mieszczące się w Szczecinie, a port macierzysty to Tczew. Nic dodać, nic ująć. Około 2015 r. „SAMBOR” trafił do P.B.W. Elbląg Sp. z o.o., gdzie pływa do dziś. Firma ta jest Spółką zależną (100% udziałów) od firmy Z.R.H. i P. U.W. Service ze Szczecina.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 23.03.2025