|
TYP STATKU: statek pasażerski typu SZ-390R. ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1965, Gdańska Stocznia Rzeczna w Gdańsku. STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: SZ-390/R/4. WYMIARY: długość całkowita 36,55 m, długość kadłuba 34,14 m, szerokość całkowita 6,58 m, wysokość boczna 3,10 m, zanurzenie 1,52 m, pojemność brutto 208 BRT, nośność 32 tony. SILNIKI GŁÓWNE: 2 silniki wysokoprężne typu 6L-160PNS, 6-cylindrowe, moc 2 x 195 KM/143 kW, średnica cylindra 160 mm, skok tłoka 225 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 750/750 na minutę, rok produkcji 1964, numery fabryczne 32640265 i 32640263, producent: ČZNM Škoda, Praha [Czechosłowacja]. INNE DANE: kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędniki: 2 śruby, prędkość 10 węzłów, załoga 4 osoby, 205 pasażerów. ARMATOR: P.P. Żegluga Gdańska w Gdańsku. PORT MACIERZYSTY: Gdańsk. NUMERY REJESTRACYJNE: GD-01-094 [UŻŚr Gdańsk], GD-EU/065 [europejski]. NUMER ENI: 24300064. SYGNAŁ WYWOŁAWCZY: SPG2389, MMSI 261007050. NUMER PRS: 13100 → 130100.
Kolejny czwarty statek z serii SZ-390 jaki otrzymało P.P. Żegluga Gdańska w Gdańsku, nazwany „EWA”. Patronem statku była Ewa Pobratyńska z powieści Stefana Żeromskiego „Dzieje Grzechu”. Różniła się ona pod pozostałych statków tego typu, gdyż zgodnie z zaleceniami ówczesnego Ministerstwa Żeglugi oprócz zwykłej funkcji statku pasażerskiego i wożenia pasażerów miała pełnić funkcję statku reprezentacyjnego dla dla delegacji rządowych różnego szczebla czy ówczesnych władz partyjnych odwiedzających gdańskie wybrzeże. W tym celu w części rufowej zbudowano salonik reprezentacyjny dla VIP-ów, co odbyło się kosztem rufowego pokładu słonecznego. Ponadto od innych statków tej serii różnił ją kształt falochronu dziobowego, werandy dziobowej i komina. Dlatego przy symbolu SZ-390 wstawiono literkę R czyli reprezentacyjny. „EWA” weszła do eksploatacji w 1966 r. w P.P. Żegluga Gdańska w Gdańsku. Pływała do Sopotu, Helu czy Jastarnii. W 1992 roku Żegluga Gdańska wydzierżawiła statek pracownikom Edwardowi Sobaszkowi i Krzysztofowi Piotrowskiemu. W 1993 r. „EWA” pływała w dzierżawie spółki „Wodnik” s.c. z Gdańska w oparciu o port gdyński. W 1994 r. kolejny przetarg na dzierżawienie statku wygrało Przedsiębiorstwo Usług Morskich Żegluga Ltd. Sp. z o.o. z Gdańska. W sierpniu, kiedy P.P. Żegluga Gdańska uległa prywatyzacji, „EWA” przeszła na własność tej ostatniej jako następczyni przedsiębiorstwa państwowego. W październiku 1996 r. firma zmienia nazwę na P.U.M. Żegluga Gdańska Ltd. Sp. z o.o. w Gdańsku. Po trzech latach użytkowania „EWA” została sprzedana w grudniu 1999 r. firmie Żegluga Pomorska Sp. z o.o. w Szczecinie. Pływała w strefie wolnocłowej na Zatoce Pomorskiej. W 2003 r. statek odkupiła Żegluga Gdańska wcielając go ponownie do swojej floty. Pływała na wodach Zatoki Gdańskiej i Zalewu Wiślanego. W 2005 roku „EWA” pełniła w Elblągu funkcję magazynu i bunkierki dla floty ŻG operującej w rejsach wolnocłowych do Rosji z Elbląga. Potem powróciła do Gdańska i Gdyni w rejsach do Helu. Wycofana w 2017 r. miała zostać poddana przebudowie i wymianie silników. Prace trwały do 2019 r., kiedy je przerwano. Kadłub nadal stoi na terenie Bazy Remontowej ŻG w Gdańsku-Stogach. Statek gościł na swoim pokładzie róźnych oficjeli jak: Władysław Gomułka – I sekretarz PZPR, Józef Cyrankiewicz – premier rządu PRL, prezydent Francji – Charles de Gaulla, czy szachinszach Irana – Reza Pahlawi i różnych ministrów ówczesnego rządu PRL. Kapitanami statku byli między innymi: Władysław Szeliga, Teofil Bartnicki, Stanisław Kalinowski, Tadeusz Szpejankowski, Henryk Bratke i Janusz Miszewski. © Opracował Waldemar Danielewicz – 24.07.2024 |