|
TYP STATKU: pogłębiarka czerpakowa. ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1942/1945, Verschure en Co. Scheepswerf N.V., Amsterdam [Holandia]. STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: nieznany. WYMIARY: długość całkowita 49,90 m, długość rejestrowa 45,00 m, szerokość całkowita 9,40 m, wysokość burt 2,80 m, wysokość statku 12,00 m, zanurzenie 1,30 m, pojemność brutto 309 BRT, pojemność netto 233 NT. SILNIKI POMOCNICZE: 6 różnych maszyn parowych podwójnego i potrójnego rozprężania do napędu urządzeń, 2- i 3-cylindrowe, moc łączna 750 KM, średnice cylindrów różne, skoki tłoków różne, producent: nieznany. KOTŁY PAROWE: 2 kotły płomieniówkowe, ciśnienie robocze 12 at, powierzchnia ogrzewalna 126 m2, rok budowy 1942, numery fabryczne 1760 i 1761, producent: Scheepswerf De Klop N.V., Sliedrecht [Holandia]. INNE DANE: kadłub stalowy nitowano-spawany, pokład stalowy, bez napędu, załoga 16 osób, 2 generatory parowe 220 V o mocy 77 i 12 kW, wydajność 250 m3/h, głębokość czerpania 8 m. ARMATOR: Okręgowy Zarząd Wodny w Warszawie. PORT MACIERZYSTY: Warszawa. NUMERY REJESTRACYJNE: 5372 [RDW Warszawa], Wa-III-543 [IŻŚr Warszawa]. SYGNAŁ WYWOŁAWCZY: brak. NUMER PRS: 51117 → 510117.
Pogłębiarka bez napędu budowana w Holandii od 1942 r. prawdopodobnie dla Niemców. Prace przerwano w 1943 r. Wznowienie budowy nastąpiło w 1946 r., kiedy to Polska nabyła dwie takie siostrzane pogłębiarki. Nazwane „BELZEBUB” i „LUCYFER”. Nabywcą było Ministerstwo Komunikacji za pośrednictwem Centrali Handlu Zagranicznego „Polimex” do pracy na Wiśle. „BELZEBUB” w 1946 r. trafił do Państwowego Zarządu Wodnego w Gdańsku, gdzie pracował przy pogłębianiu ujścia Wisły. Od 1948 r. w Dyrekcji Dróg Wodnych w Toruniu z portem macierzystym Tczew. W 1953 r. przekazany do Rejonu Dróg Wodnych w Warszawie, port macierzysty Warszawa. Od 1963 r. w Okręgowym Zarządzie Wodnym w Warszawie. Wycofany w 1970 r. Dalszy los nieustalony. © Opracował Waldemar Danielewicz – 06.12.2025 |