Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex STRAŻAK-12, ex ZNICZ.

TYP STATKU: kuter pożarniczy.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 07.1959, Kozielskie Stocznie Rzeczne w Koźlu.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: Juhas II/02/12.

     WYMIARY:

długość całkowita 17,98 m, długość rejestrowa 17,04 m, szerokość całkowita 3,80 m, wysokość burt 2,00 m, zanurzenie 1,41 m, pojemność brutto 28 BRT, pojemność netto 7 NRT.

     SILNIKI GŁÓWNE:

1 silnik wysokoprężny typu 3D12, 12-cylindrowy w układzie V, moc 300 KM/220 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 150 mm, liczba obrotów silnika 1500/min., numer fabryczny 2021, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie.

     ↓

1 silnik wysokoprężny typu DVMa-300, 12-cylindrowy w układzie V, moc 300 KM/220 kW, średnica cylindra 150 mm, skok tłoka 150 mm, liczba obrotów silnika 1500/min., numer fabryczny 4250, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędnik: 1 śruba, prędkość 8,5 węzła, załoga 3 osoby + 9 strażaków, 1 działko wodne, 2 zespoły pomp ppoż. napędzane własnymi silnikami, instalacja ssąca, instalacja gaśnicza wodna i pianowa, instalacja gazowa w postaci butli z CO₂.

     ARMATOR:

Zarząd Portu Gdynia.

     PORT MACIERZYSTY:

Gdynia.

     SYGNAŁ WYWOŁAWCZY:

SNQE.

     NUMER PRS:

68007 → 680007.

HISTORIA:

     Zbudowany w Koźlu statek pożarniczy typu „Juhas II” zaprojektowany w oparciu o założenia wynikające z parametrów motorówki „JUHAS”. Projekt opracował zespół konstruktorów Zakładu Konstrukcji Okrętów Politechniki Gdańskiej pod kierownictwem mgr inż. Zbigniewa Grzywaczewskiego. Nazwany „ZNICZ” [siostrzana jednostka nazwana została „ŻAR”]. Armatorem został Zarząd Portu Gdynia. W 1965 r. zmiana nazwy na „STRAŻAK-12”. Wycofany w 1973 r. 12 sierpnia 1977 r. przekazany Wodnemu Ochotniczemu Pogotowiu Ratunkowemu w Warszawie, a rok później trafił jako „STRAŻAK” do Oddziału Wodnej Stołecznej Straży Pożarnej w Warszawie, gdzie służył do 1980 r. W 1981 r. powrócił do WOPR w Warszawie, a rok później stał się własnością Polskiego Związku Żeglarskiego w Warszawie, stacjonował na Zalewie Zegrzyńskim jako jacht motorowy, później sprzedany w prywatne ręce. Dalsze losy nieustalone.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 30.08.2025