Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: lodołamacz liniowy typu L-250.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 02.1962, Gdyńska Stocznia Remontowa w Gdyni.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 207.

     WYMIARY:

długość całkowita 28,18 m, długość rejestrowa 27,89 m, szerokość kadłuba 7,02 m, wysokość burt 2,30 m, wysokość nierozbieralna 3,55 m, zanurzenie 1,34 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu RV6M-536, 6-cylindrowy, moc 375 KM/276 kW, średnica cylindra 270 mm, skok tłoka 360 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 500/500 na minutę, rok produkcji 1961, numer fabryczny 2829363-368, producent: Klöckner-Humboldt-Deutz A.G., Köln [Niemcy].

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędnik: 1 śruba czteropłatowa, prędkość 20 km/h, załoga 6 osób, uciąg na palu 3,5 T, 5,6 m³ paliwa.

     ARMATOR:

Przedsiębiorstwo Budownictwa Wodnego w Tczewie.

     PORT MACIERZYSTY:

Tczew.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

706 [RDW Tczew], Gd-I-15 [IŻŚr Gdańsk].

     SYGNAŁ WYWOŁAWCZY:

nieznany.

     NUMER PRS:

20029 → 200029.

HISTORIA:

     W 1954 r. Centralny Zarząd Wód Śródlądowych w Warszawie zlecił Biuru Projektów i Studiów Taboru Rzecznego we Wrocławiu opracowanie projektu lodołamacza liniowego dla dolnej Wisły i Odry stawiając szereg wymagań, a mianowicie: wyporność 90 do 100 ton, napęd spalinowy, prędkość 20 km/godz., zanurzenie 1,40 m. Ponadto w okresie letnim lodołamacz miał być wykorzystywany jako holownik. Prace nad projektem trwały kilka lat, a głównymi autorami projektu byli: W. Zbilut, J. Stęszewski, Z. Pogroszewski, A. Heinricht i J. Wąsik. Po sprawdzeniu przyjętych założeń poprzez doświadczenia modelowe, zlecono budowę lodołamaczy Gdyńskiej Stoczni Remontowej w Gdyni, która w czerwcu 1959 r. położyła stępkę pod pierwszy polskiej konstrukcji lodołamacz nazwany „LAMPART”. W sumie zbudowano 4 jednostki tego typu [pozostałe to „LIS” i „PUMA”].

     Ostatni lodołamacz z tej serii nazwany „TUR” został przydzielony Rejonowi Dróg Wodnych w Tczewie. Stacjonował w Przegalinie, która była jego portem macierzystym do 1975 r., a od 1975 r. w Gdańsku-Przegalinie, wtedy też zmieniono port macierzysty na Tczew. Od 1963 r. w Okręgowym Zarządzie Wodnym w Tczewie, a od 1973 r. w Przedsiębiorstwie Budownictwa Wodnego w Tczewie. Wycofany w 1996 roku i złomowany w 1998 lub 1999 r.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 02.06.2025