Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: lodołamacz liniowy typu L-250.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1960, Gdyńska Stocznia Remontowa w Gdyni.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 205.

     WYMIARY:

długość całkowita 27,85 m, długość kadłuba 25,17 m, szerokość kadłuba 6,16 m, wysokość burt 2,43 m, wysokość nierozbieralna 3,60 m, zanurzenie 1,41 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu RV6M-536, 6-cylindrowy, moc 375 KM/276 kW, średnica cylindra 270 mm, skok tłoka 360 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 500/500 na minutę, rok produkcji 1960, numer fabryczny 2644680-685, producent: Klöckner-Humboldt-Deutz A.G., Köln [Niemcy].

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędnik: 1 śruba czteropłatowa, prędkość 20 km/h, załoga 5-7 osób, uciąg na palu 3,5 T, 5,6 m³ paliwa.

     ARMATOR:

Wytwórnia Materiałów Budowlanych „Trzcino-Glin”, Wełtyn.

     PORT MACIERZYSTY:

Gryfino.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Sz-I-16 [IŻŚr Szczecin].

     SYGNAŁ WYWOŁAWCZY:

nieznany.

     NUMER PRS:

20027 → 200027.

HISTORIA:

     W 1954 r. Centralny Zarząd Wód Śródlądowych w Warszawie zlecił Biuru Projektów i Studiów Taboru Rzecznego we Wrocławiu opracowanie projektu lodołamacza liniowego dla dolnej Wisły i Odry stawiając szereg wymagań, a mianowicie: wyporność 90 do 100 ton, napęd spalinowy, prędkość 20 km/godz., zanurzenie 1,40 m. Ponadto w okresie letnim lodołamacz miał być wykorzystywany jako holownik. Prace nad projektem trwały kilka lat, a głównymi autorami projektu byli: W. Zbilut, J. Stęszewski, Z. Pogroszewski, A. Heinricht i J. Wąsik. Po sprawdzeniu przyjętych założeń poprzez doświadczenia modelowe, zlecono budowę lodołamaczy Gdyńskiej Stoczni Remontowej w Gdyni. W sumie zbudowano 4 jednostki tego typu [pozostałe to: „LAMPART”, „TUR” i „LIS”].

     Omawiany lodołamacz oddano do użytku w marcu 1961 r., otrzymał nazwę „PUMA”. Armatorem został Rejon Dróg Wodnych w Szczecinie, port macierzysty Szczecin. Od 1963 r. w Okręgowym Zarządzie Wodnym, Szczecin. W wyniku reorganizacji administracji wodnej „PUMA” trafiła w 1973 r. do Przedsiębiorstwa Budownictwa Hydrotechnicznego „Odra 2” we Wrocławiu, Zarząd Budowlany w Szczecinie. A od 1985 r. w Przedsiębiorstwie Budownictwa Hydrotechnicznego „Odra 3” w Szczecinie. Wycofana w 1991 r. W roku następnym zakupiona przez firmę Wytwórnia Materiałów Budowlanych „Trzcino-Glin” z Wełtyna. Port macierzysty Gryfino. Istniała jeszcze w 1996 r. Dalszy los nieustalony.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 20.08.2025