|
TYP STATKU: holownik portowo-redowy typu H-2500. ROK I MIEJSCE BUDOWY: 06.1982, Stocznia Marynarki Wojennej im. Dąbrowszczaków w Gdyni. STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: H2500/10. WYMIARY: długość całkowita 35,70 m, długość rejestrowa 32,70 m, szerokość 9,33 m, zanurzenie 4,18 m, wysokość boczna 4,98 m, pojemność brutto 330 GT, pojemność netto 99 NT. SILNIK GŁÓWNY: 1 silnik wysokoprężny typu FIAT B3012SS, 12-cylindrowy, moc 2502 KM/1840 kW, średnica cylindra 300 mm, skok tłoka 450 mm, liczba obrotów silnika 500/min., rok produkcji 1977, producent: Zakłady Przemysłu Maszynowego „H. Cegielski”, Poznań. INNE DANE: kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędnik: 1 śruba nastawna, prędkość 14 węzłów, załoga 5-7 osób, uciąg na palu 33,5 T, pompa ratownicza 400 t/h, pompa pożarowa 100 t/h, działko wodno-pianowe, przenośna pompa ratownicza 70 t/h. ARMATOR: Otto Wulf GmbH & Co. K.G., Cuxhaven-Rostock. PORT MACIERZYSTY: Szczecin. NUMER REJESTRU OKRĘTOWEGO: ROS/S/453. NUMER IMO: 8136506. SYGNAŁ WYWOŁAWCZY: SQMJ, MMSI 261000400. NUMER PRS: 210122.
Dziesiąty i ostatni z serii holowników typu H-2500 zaprojektowanych przez Biuro Projektowo-Technologiczne Morskich Stoczni Remontowych w Gdańsku. Zbudowany w czerwcu 1982 r. (wodowanie 12.11.1981, ukończenie i podniesienie bandery 22.06.1982) przez Stocznię Marynarki Wojennej im. Dąbrowszczaków w Gdyni. Nazwany „ARION” zasilił w 1982 r. flotę Zarządu Portu Szczecin. Mógł pracować zarówno w portach, na redach, jak i w holowaniach w rejonie Bałtyku i Morza Północnego. Od 1991 r. w Zakładzie Usług Żeglugowych Sp. z o o. w Szczecinie. W styczniu 2012 r. ZUŻ ogłosił upadłość i postawiony został w stan likwidacji. W lipcu 2012 r. szczeciński ZUŻ został wykupiony przez firmę Otto Wulf Cuxhaven-Rostock, „ARION” został własnością niemieckiego armatora. Użytkownikiem pozostał ZUŻ ze Szczecina, który całkowicie był zależny od firmy Otto Wulf. W maju 2018 r. sprzedany firmie Baltic Shipping Company bez zmiany nazwy. Bandera Mołdawii. 19 grudnia 2019 r. wprowadzony na plażę w tureckiej miejscowości Aliaga celem złomowania. © Opracował Waldemar Danielewicz – 21.03.2026 |