Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: pchacz typu Żubr.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1965, Warszawska Stocznia Rzeczna w Warszawie.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B-1/039/62.

     WYMIARY:

długość całkowita 20,72 m, długość między pionami 19,77 m, szerokość całkowita 5,85 m, wysokość burt 1,65 m, wysokość nierozbieralna 3,88 m, zanurzenie 0,77 m.

     SILNIKI GŁÓWNE:

2 silniki wysokoprężne typu B-90W, 2-suwowe, 3-cylindrowe, moc 2 x 90 KM/66 kW, średnica cylindra 195 mm, skok tłoka 260 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 425/425 na minutę, rok produkcji 1965, numery fabryczne 113/57 i 113/58, producent: Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędniki: 2 śruby, prędkość 10 km/h, załoga 3-4 osoby.

     ARMATOR:

P.P. Żegluga na Odrze we Wrocławiu, Ekspozytura w Gliwicach.

     PORT MACIERZYSTY:

Gliwice.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Kż-I-12 [IŻŚr Kędzierzyn-Koźle].

     NUMER PRS:

23437 → 230437.

HISTORIA:

     Pchacz typu Żubr zaprojektowany przez wrocławskie Biuro Projektów i Studiów Taboru Rzecznego [projekt B-039] w 1959 r. Był przeznaczony głównie do obsługi transportu żwiru w rejonie Warszawy, Zegrza i Pułtuska, w tym celu zaprojektowano także barki pchane typu BP-375. W 1964 r. P.P. Żegluga na Odrze we Wrocławiu zamówiła w Warszawskiej Stoczni Rzecznej w Warszawie tego typu pchacz, miał on służyć do podstawiania barek pod załadunek w porcie gliwickim. Nie wykazywany od 1979 r. Prawdopodobnie sprzedany, miał pływać pod nazwą „MARCIN”?. Dalszy los nieustalony.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 12.10.2025