Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex ŻUBR-W-12.

TYP STATKU: pchacz typu Żubr.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1964, Warszawska Stocznia Rzeczna w Warszawie.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B-1/039/53.

     WYMIARY:

długość całkowita 20,70 m, długość kadłuba 20,26 m, szerokość całkowita 5,92 m, wysokość burt 1,65 m, wysokość nierozbieralna 3,90 m, zanurzenie 0,75 m.

     SILNIKI GŁÓWNE:

2 silniki wysokoprężne typu B-90W, 2-suwowe, 3-cylindrowe, moc 2 x 90 KM/66 kW, średnica cylindra 195 mm, skok tłoka 260 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 425/425 na minutę, rok produkcji 1964, numery fabryczne 113/44 i 113/45, producent: Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku.

     ↓

2 silniki wysokoprężne typu 04H6, 6-cylindrowe, moc 2 x 145 KM/107 kW, średnica cylindra 135 mm, skok tłoka 155 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1600/533 na minutę, numery fabryczne 0956 i 0981, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pokład stalowy, pędniki: 2 śruby, prędkość 10 km/h, załoga 4-5 osób.

     ARMATOR:

P & D Sp. z o.o. w Słubicach.

     PORT MACIERZYSTY:

Urad.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

411 [RDW Warszawa], Wa-I-57 [IŻŚr Warszawa], SZ-01-080 [UŻŚr Szczecin].

     NUMER ENI:

08356082.

     NUMER PRS:

23420 → 230420.

HISTORIA:

     Po nieudanych próbach z pchaczem „MAZUR” [projekt B-017] zaprojektowanym w 1956 r. na zlecenie Centralnego Zarządu Żeglugi Śródlądowej w Warszawie postanowiono dalej kontynuować prace projektowe nad pchaczami rzecznymi. Trzy lata później Biuro Projektów i Studiów Taboru Rzecznego we Wrocławiu na podstawie założeń P.P. Warszawska Żegluga na Wiśle w Warszawie opracowało projekt oznaczony jako B-039 na podstawie zawartej umowy nr 1643 nazwany typem „Żubr II”. Starano się w nim wyeliminować wady pchacza typu „Żubr-I” [MAZUR].

     Opisywany pchacz zbudowała Warszawska Stocznia Rzeczna w Warszawie na zamówienie P.P. Warszawska Żegluga na Wiśle w Warszawie, nazwany „ŻUBR-W-12”. Od 1963 r. w P.P. Żegluga Warszawska w Warszawie. Eksploatowany na Wiśle i Narwi. Około 1977 r. wymiana silników głównych. Po likwidacji Żeglugi Warszawskiej w 1995 r. właścicielem została firma Trojan Sp. z o.o. w Warszawie. Od 1998 r. w firmie Radan Sp. z o.o. w Gliwicach. W marcu 2004 r. sprzedany do firmy P & D Sp.z o.o. w Słubicach, przemianowany na „P & D 1”. Ostatnie informacje jakie posiadam to że w 2019 r. stał odstawiony w Zegrzu.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 25.02 i 04.03.2025