Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex NAREW, ex GABRJEL NARUTOWICZ.

TYP STATKU: lodołamacz parowy czołowy.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1930, Danziger Werft u. Eisenbahnwerkstätten A.G., Danzig [Wolne Miasto Gdańsk].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: S-62.

     WYMIARY:

długość całkowita 34,00 m, szerokość całkowita 5,70 m, szerokość na wręgach 5,20 m, wysokość burt 2,50 m, wysokość nierozbieralna 6,00 m, zanurzenie min. 1,70 m, zanurzenie maks. 2,10 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 maszyna parowa stojąca potrójnego rozprężania, 3-cylindrowa, moc 220 KM przy obr/.min, średnice cylindrów 261/414/651 mm, skok tłoka 350 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 200/200 na minutę, rok produkcji 1930, numer fabryczny 401, producent: Danziger Werft u. Eisenbahnwerkstätten A.G., Danzig.

     KOCIOŁ PAROWY:

1 kocioł płomieniówkowy ogniorurkowy, ciśnienie robocze 12,5 at, powierzchnia ogrzewalna 74,4 m², rok budowy 1930, numer fabryczny 633, producent: Danziger Werft u. Eisenbahnwerkstätten A.G., Danzig.

     INNE DANE:

materiał: dno: stal, burty: stal, pokład: drewno, kadłub nitowany o poprzecznym układzie wiązań, pędnik: 2 śruby czteropłatowe o średnicy 1500 mm, prędkość 17 km/h, załoga 7 osób.

     ARMATOR:

Przedsiębiorstwo Budownictwa Wodnego w Warszawie, Baza w Płocku.

     PORT MACIERZYSTY:

Płock.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

5718 [PZW Tczew], 628 [RDW Tczew], Gd-I-16 [IŻŚr Gdańsk].

     NUMER PRS:

23268 → 230268.

HISTORIA:

     Zbudowany jako lodołamacz czołowy na zamówienie Dyrekcji Dróg Wodnych w Toruniu. Nazwany „GABRJEL NARUTOWICZ”. Stacjonował w Tczewie, początkowo znajdował się w gestii Zarządu Dróg Wodnych, a od 1933 r. należał do Państwowego Zarządu Wodnego w Tczewie. We wrześniu 1939 roku po zajęciu Tczewa przez Niemców dostał się w ich ręce. Przemianowany na „NAREW” i 23 października 1939 r. przydzielony do Wasserbauamt, Einlage [dz. Gdańsk-Przegalina]. W kwietniu 1941 roku zmienił nazwę na „JAGUAR”. W 1942 roku przebudowany. W marcu 1945 roku odpłynął z niemieckimi uciekinierami z Gdańska do Hamburga. Po zakończeniu działań wojennych przejęty przez brytyjskie Ministry of War Transport. W marcu 1947 roku zwrócony Polsce i przejęty przez Polską Misję Morską.

     Sprowadzony śródlądziem do Szczecina w lipcu 1947 roku, a potem do Gdańska, gdzie przeszedł remont w ówczesnej Stoczni Nr 1 w Gdańsku. Do ruchu wszedł w 1948 roku pod niezmienioną nazwą „JAGUAR”. Portem macierzystym statku został Tczew. 17 stycznia 1950 roku podczas obrony mostów w Tczewie przed zatorem osiadł na mieliźnie „JAGUAR”, a zaraz za nim „PANTERA”. Na pomoc mimo niebezpieczeństwa, bo ruszyła się pokrywa lodowa ruszył lodołamacz „KUNA”, któremu udało się ściągnąć „JAGUARA”, po czym obydwie jednostki walczyły o uwolnienie „PANTERY”, co w końcu się udało i trzy lodołamacze odeszły do Knypawy. Sytuacja powtarza się 27 stycznia, kiedy to „KUNA” ponownie ratuje z opresji „JAGUARA” i „TYGRYSA”, uwalniając je z zatoru lodowego na 856 km rz. Wisły. W tym okresie kapitanem statku był Antoni Muntowski, a sternikiem Zygfryd Wesołowski.

     Po likwidacji P.Z.W. [1949] i D.O.D.W. [1951] „JAGUAR” podlegał pod Rejon Dróg Wodnych w Tczewie. W 1960 roku lodołamacz przekazany został do Rejonu Dróg Wodnych w Szczecinie, gdzie gdzie pracował do 1964 roku, po czym powrócił do Okręgowego Zarządu Wodnego w Tczewie. Decyzją Centralnego Zarządu Dróg Wodnych „JAGUAR” w 1971 roku trafił do Okręgowego Zarządu Wodnego w Płocku, a dwa lata później do Przedsiębiorstwa Budownictwa Wodnego w Warszawie Oddział w Płocku. W 1975 roku wycofany z ruchu i przeznaczony na wytwórnię pary. W 1981 roku odstawiony w Płocku na terenie P.B.W. W 1984 roku wrak przeholowano do Warszawy, gdzie stał w porcie żerańskim. Mimo prób ratowania go przed palnikami został złomowany w 1988 r.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 09.02,2011