Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: pasażerski typu SP-45.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1965, Warszawska Stocznia Rzeczna w Warszawie.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B1/67.

     WYMIARY:

długość całkowita 15,10 m, szerokość całkowita 3,20 m, wysokość burt 1,50 m, wysokość statku 3,35 m, zanurzenie 0,67 m, nośność 3 t.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu 3L-110, 3-cylindrowy, moc 45 KM/33 kW, średnica cylindra 110 mm, skok tłoka 150 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 1500/750 na minutę, rok produkcji 1965, numer fabryczny 430448, producent: ČZNM Škoda, Plzeň;

     ↓

od 2002:
1 silnik wysokoprężny typu SW400 M2/1, 6-cylindrowy, moc 96 KM/71 kW, średnica cylindra 107 mm, skok tłoka 121 mm, liczba obrotów silnika 2400/min., numer fabryczny 243105, producent: Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany o poprzecznym układzie wiązań, pędnik: 1 śruba, prędkość 14 km/h, załoga 2 osoby, 20 pasażerów.

     ARMATOR:

Żegluga Mazurska Sp. z o.o., Giżycko.

     PORT MACIERZYSTY:

Giżycko.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Gd-I-7 [IŻŚr Gdańsk], GŻ-01-0025 [UŻŚr Giżycko].

     NUMER PRS:

62327 → 620327, 2012: 623844.

HISTORIA:

     Zbudowany w Warszawskiej Stoczni Rzecznej w Warszawie dla P.P. Żegluga Gdańska w Gdańsku, nazwany „DERKACZ”. Zabierał na pokład 34 pasażerów. Eksploatowany w rejsach wycieczkowych po porcie gdańskim oraz na linii:Gdańsk – Sobieszewo – Gdańsk. Po 1975 roku przebazowany do Elbląga, gdzie pływał na trasie Elbląg – pochylnia Całuny. Potem skierowany do Ostródy i Iławy, gdzie pływał w rejsach wycieczkowych po jez. Drwęckim i jez. Jeziorak. W połowie 1978 roku przekazany do P.P. Żegluga Mazurska w Giżycku Ekspozytura w Ostródzie.

     W październiku 1978 roku „DERKACZ” był niemym świadkiem tragedii, jaka wydarzyła się na jego pokładzie. Kierownik ekspozytury Zdzisław P. nie posiadając uprawnień uruchomił statek zapraszając na pokład swojego kolegę, obydwaj wcześniej spożywali alkohol. Dodatkowo wydał polecenie marynarzowi z innego statku, aby popłynął z nimi w rejs. Po pewnym czasie „DERKACZ” powrócił do przystani w Ostródzie bez zabranych na pokład ludzi. Na pokładzie był tylko nietrzeźwy kierownik ekspozytury i nie umiał on wyjaśnić co się stało. Powiadomiono Milicję Obywatelską i rozpoczęto poszukiwania. Po pewnym czasie w jeziorze Drwęckim odnaleziono ciała marynarza i drugiego mężczyzny. Wykonana sekcja zwłok wykazała, że kolega kierownika ekspozytury był w chwili wypadku pod wpływem alkoholu, marynarz był trzeźwy. Na statku również podczas wizji znaleziono butelki z wódką. Według jednej z wersji nietrzeźwy pasażer wypadł za burtę, widząc to marynarz wskoczył do wody, aby go ratować, co niestety przypłacił życiem. Według drugiej wersji podczas rejsu doszło do sprzeczki i szamotaniny pomiędzy nietrzeźwymi mężczyznami w wyniku, czego jeden z nich wypadł za burtę, a marynarz skoczył do wody, aby go ratować. Zdzisław P. odpłynął pozostawiając ludzi własnemu losowi. Sam zainteresowany nie potrafił wyjaśnić przyczyn tragedii. Został skazany przez sąd na 15 lat więzienia.

     „DERKACZ” pływał w Ostródzie i Iławie do 1989 roku. Po sezonie przetransportowany do Giżycka gdzie rozpoczęto jego dalszą eksploatację. Od 1995 roku Żegluga Mazurska przekształciła się w Spółkę z o.o. W 2002 roku „DERKACZ” został przebudowany, wymieniono mu silnik główny i przystosowano również do przewozu osób na wózkach inwalidzkich. Zmniejszono liczbę pasażerów z 34 do 20 osób. W 2012 r. przeklasyfikowany na motorową łódź turystyczną z dopuszczalną liczbą 12 osób na pokładzie. Eksploatowany do dnia dzisiejszego na Wielkich Jeziorach Mazurskich.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 05.04.2021