Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex BM-3, ex MARTIN.

TYP STATKU: barka motorowa paliwowa.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1927, Habedank und Gröpler, Genthin [Niemcy].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: nieznany.

     WYMIARY:

długość całkowita przy złożonym na bok sterze 43,38 m, szerokość na wręgach 5,10 m, szerokość całkowita 5,46 m, wysokość burt 2,00 m, wysokość całkowita nierozbieralna 3,25 m, zanurzenie min. 0,52 m, zanurzenie maks. 1,80 m, nośność 266 t [1953], 270 t [1957], 266 t [1962], 219 t [1970].

     SILNIK GŁÓWNY:

1 silnik wysokoprężny typu KRH 6, 6-cylindrowy, moc 145 KM/107 kW, liczba obrotów silnika/pędnika 550/550 na minutę, numer fabryczny 7822, producent: Hamburger Motoren-Fabrik Carl Jastram GmbH, Hamburg [Niemcy];

     ↓

1 silnik wysokoprężny typu RH-326, 6-cylindrowy, moc 180 KM/132 kW, liczba obrotów silnika/pędnika 750/750 na minutę, numer fabryczny 177-187, producent: Motorenwerke Mannheim A.G., Mannheim [Niemcy].

     INNE DANE:

materiał: dno: stal, burty: stal, pokład: stal, kadłub nitowano-spawany o poprzecznym układzie wiązań, pędnik: 1 śruba, prędkość 10 km/h, załoga 4 osoby.

     ARMATOR:

P.P. Żegluga Gdańska w Gdańsku.

     PORT MACIERZYSTY:

Gdańsk.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

16260 [BSR Hamburg], 4214 [PZW Gdańsk], 355 [RDW Bydgoszcz], 708 [RDW Tczew], Gd-I-54 [IŻŚr Gdańsk].

     NUMER PRS:

31004 → 310004.

HISTORIA:

     Zbudowana jako stalowa barka towarowa, pokrywy ładowni wykonane z blachy falistej posiadały zamknięcia celne. Nazwana „MARTIN”. Armatorem statku był Martin Butzner z ówczesnego Landsberg/Warte [dz. Gorzów Wlkp.]. Eksploatowana na Łabie, Odrze, Warcie i Wiśle. W 1931 roku przebudowana. Po zakończeniu wojny dostała się jako zdobycz wojenna Rosjanom. Przekazana Polsce w Gorzowie Wielkopolskim w 1947 roku, została sprowadzona do Bydgoszczy. Po remoncie otrzymała numer będący nazwą „BM-3”. Eksploatowana od 1949 roku w Państwowej Żegludze Śródlądowej we Wrocławiu Ekspozytura w Bydgoszczy. Pływała głównie na Wiśle. Od 1952 roku w P.P. Żegluga na Wiśle Ekspozytura Rejonowa w Bydgoszczy. W 1956 roku stała się własnością P.P. Bydgoska Żegluga na Wiśle Ekspozytura Rejonowa Gdańsk-Gdynia. Otrzymała klasę zezwalającą na pływanie na trasie Gdańsk – Gdynia. Rok później przekazana P.P. Żegluga Gdańska w Gdańsku. W 1970 roku dokonano przebudowy barki w Bazie Remontowej Żeglugi Gdańskiej w Elblągu celem przystosowania jej do przewozu paliwa płynnego. Dokonano wymiany sprzęgła i silnika, który pochodził z wycofanego holownika „PODHALANIN”. Jednak po przebudowie wystąpiły kłopoty z uzyskaniem odpowiedniej prędkości, co później częściowo wyeliminowano. Od 1975 roku nosiła oznaczenie „BM-ŻG-3”. Eksploatowana w portach Gdańska i Gdyni. Miedzy innymi zaopatrywała w paliwo wodoloty. Wycofana w 1985 roku i złomowana.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 16.07.2007