Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

TYP STATKU: holownik parowy.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1949, Scheepswerf en Gashouderbouw Jonker en Stans, Hendrik-Ido-Ambacht [Holandia].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 4S/263.

     WYMIARY:

długość całkowita 55,65 m, szerokość 8,20 m, wysokość burt 2,25 m, wysokość nierozbieralna 3,82 m, zanurzenie 1,00 m.

     SILNIKI GŁÓWNE:

2 maszyny parowe potrójnego rozprężania, 3-cylindrowe, moc 2 x 250 KM, średnice cylindrów 225/375/600 mm, skok tłoka 325 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 295/295 na minutę, rok produkcji 1949, numery fabryczne 480 i 481, producent: Arnhemsche Stoomsleephelling Mij., Arnhem [Holandia].

     KOTŁY PAROWE:

2 kotły płomieniówkowe, ciśnienie robocze 16 at, powierzchnia ogrzewalna 83 m², rok budowy 1949, numery fabryczne 571 i 572, producent: Arnhemsche Stoomsleephelling Mij., Arnhem [Holandia].

     INNE DANE:

materiał: dno: stal, burty: stal, pokład: stal, kadłub nitowano-spawany o poprzecznym układzie wiązań, pędniki: 2 śruby, prędkość 16 km/h bez barek, załoga 11-13 osób.

     ARMATOR:

P.P. Żegluga na Odrze, Wrocław.

     PORT MACIERZYSTY:

Wrocław.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

342 [RDW Wrocław], Wr-I-69 [IŻŚr Wrocław].

     NUMER PRS:

23003.

HISTORIA:

     Kolejny tzw. „Duży Holender” z dziewięciu zamówionych na podstawie kontraktu Centrali Handlu Zagranicznego „Polimex” w imieniu Polskiej Żeglugi na Odrze Sp. z o.o. we Wrocławiu. Projekt holenderski z uwzględnieniem polskich postulatów. Jako ciekawostkę podam, że strona polska miała zamówić 10 sztuk, jednak strona holenderska posiadała 9 gotowych kompletnych siłowni przeznaczonych dla budowanych trałowców dla brytyjskiej Royal Navy, na co Polska wyraziła zgodę. Ukończony 1 maja 1949 r. nazwany został „ŁADA”, do Polski przybył w 1950 r. i skierowano go na trasę węglową Wrocław – Szczecin – Wrocław. Armatorem była Państwowa Żegluga Śródlądowa we Wrocławiu, a od 1951 r. P.P. Żegluga na Odrze we Wrocławiu. Wycofany w 1971 r. i odstawiony. Trzy lata później przebudowany na zaplecze dla nurków. W latach osiemdziesiątych XX w. odholowany do Szczecina, gdzie zacumowano go w Kanale Odyńca niedaleko mostu kolejowego w Podjuchach. Służył jako punkt zdawczo-odbiorczy barek Żeglugi na Odrze, a potem Odratrans S.A. Mieścił się na nim także warsztat spawalniczo-remontowy dla barek pchanych. Istniał jeszcze w 2021 r.

     UWAGI:
1.  Polski Rejestr Statków podaje nazwę stoczni Janker & Sons SEG nie podając jej umiejscowienia, tymczasem prawidłowa nazwa to Scheepswerf en Gashouderbouw Jonker en Stans w Hendrik-Ido-Ambacht.
2.  PRS podaje numery maszyn parowych 481 i 482.
3.  Nie podaje natomiast wysokości nierozbieralnej i zanurzenia.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 15.01.2024