Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex KINGA, ex WINTERMARCHEN 2, ex SCHLESIEN, ex BOPPARD, ex BINGEN.

TYP STATKU: statek parowy bocznokołowy pasażerski.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1877, Haniel, Duisburg [Niemcy] według innych źródeł Ewald Berninghaus, Duisburg.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: nieznany.

     WYMIARY:

1923:
długość 22,23 m, szerokość kadłuba 4,50 m, szerokość całkowita 7,67 m, zanurzenie 0,69 m;

1960:
długość całkowita 30,12 m, szerokość na wręgach 4,50 m, szerokość całkowita 7,67 m, wysokość burt 1,55 m, zanurzenie min. 0,63 m, zanurzenie maks. 0,80 m, nośność 31 t.

     SILNIKI GŁÓWNE:

1900
1 maszyna parowa podwójnego rozprężania, 2-cylindrowa, moc 140 KM, producent nieznany;

     ↓

1909
1 maszyna parowa podwójnego rozprężania, 2-cylindrowa, moc 120 KM, rok produkcji 1909, producent: nieznany.

     KOCIOŁ PAROWY:

1 kocioł płomieniówkowy, ciśnienie robocze 8 at, powierzchnia ogrzewalna 53,5 m², rok budowy 1923, numer fabryczny 3515, producent: Friedrich Krupp Germaniawerft A.G., Kiel.

     INNE DANE:

materiał: dno: stal, burty: stal, pokład: drewno, kadłub nitowany o poprzecznym układzie wiązań, pędnik: 2 boczne koła łopatkowe, prędkość 16 km/h, załoga 6 osób, 238 pasażerów.

     ARMATOR:

P.P. Żegluga na Odrze, Wrocław.

     PORT MACIERZYSTY:

Wrocław.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

409 [RDW Wrocław].

HISTORIA:

     Zbudowany w 1877 r. jako prom pasażerski dla Königlische Eisebahndirektion Saarbrücken-Wiesbaden. Pływał na Renie na trasie Bingen – Rudesheim pod nazwą „BINGEN”. Zabierał na pokład 140 pasażerów. W 1895 roku zakupiony za kwotę 9.000 marek przez Philipa Hebel z Boppradu, nazwany „BOPPRAD”, użytkowany był jako lokal gastronomiczny na wodzie nazywany popularnie Kaffemühle. Od 1897 roku już jako statek pasażerski na Renie i Mozeli. W 1911 roku otrzymał nową maszynę parową o mocy 120 KM, a w 1923 roku nowy kocioł parowy. Rok później nazwany „SCHLESIEN”, pływał w firmie Kattein Reederei, Breslau [Wrocław]. Tuż przed wybuchem II wojny światowej w 1939 roku został podłużony i przebudowany, zmienił także nazwę na „WINTERMARCHEN 2”.

     Zatopiony na skutek działań wojennych podczas oblężenia miasta przy dzisiejszym moście Grunwaldzkim w kwietniu 1945 r. Wydobyty rok później, został odbudowany. Do ruchu wszedł w 1947 roku pod nazwą „KINGA” w Polskiej Żegludze na Odrze Sp. z o.o. we Wrocławiu. W 1949 roku przejęty przez Państwową Żeglugę Śródlądową we Wrocławiu, a po jej likwidacji w 1952 roku w P.P. Żegluga na Odrze we Wrocławiu, gdzie zmienił nazwę na „LENINO”. Pięć lat później wycofany i złomowany w 1965 r.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 17.02.2021