Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex ŻUBR-W-07.

TYP STATKU: pchacz typu Żubr.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1963, Warszawska Stocznia Rzeczna w Warszawie.

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: B-1/039/40.

     WYMIARY:

długość całkowita 20,60 m, długość kadłuba 20,27 m, szerokość całkowita 5,86 m, wysokość burt 1,66 m, wysokość nierozbieralna 3,98 m, zanurzenie 0,75 m.

     SILNIKi GŁÓWNE:

2 silniki wysokoprężne typu B-90W, 3-cylindrowe, moc 2 x 90 KM/66 kW, średnica cylindra 195 mm, skok tłoka 260 mm, liczba obrotów silnika/pędnika 425/425 na minutę, rok produkcji 1963, numery fabryczne 103/33 i 103/34, producent: Puckie Zakłady Mechaniczne w Pucku;

     ↓

[1982] 2 silniki wysokoprężne typu 04H6, 6-cylindrowe, moc łączna 289 KM/214 kW, liczba obrotów silnika/pędnika 1600/533 na minutę, rok produkcji 1971, numery fabryczne 0952 i 0673, producent: Zakłady Mechaniczne im. M. Nowotki w Warszawie;

     ↓

2 silnik1 wysokoprężne typu 2.821042, 6-cylindrowe, moc 2 x 145 KM/107 kW, liczba obrotów silnika/pędnika 1600/533 na minutę, numery fabryczne 151-26021 i 101-244091, producent: IVECO-FIAT.

     INNE DANE:

kadłub stalowy spawany, pokład stalowy, pędniki: 2 śruby, załoga 4-5 osób.

     ARMATOR:

DCZ Transport Sp. z o.o. w likwidacji, Szczecin.

     PORT MACIERZYSTY:

Kędzierzyn-Koźle .

     NUMERY REJESTRACYJNE:

Wa-385 [RDW Warszawa], Wa-I-52 [IŻŚr Warszawa], Kź-I-311 [IŻŚr Koźle].

     SYGNAŁ WYWOŁAWCZY:

SR2676.

     NUMER PRS:

23400 → 230400.

HISTORIA:

     Po nieudanych próbach z pchaczem MAZUR [projekt B-017] zaprojektowanym w 1956 r. na zlecenie Centralnego Zarządu Żeglugi Śródlądowej w Warszawie postanowiono dalej kontynuować prace projektowe nad pchaczami rzecznymi. Trzy lata później Biuro Projektów i Studiów Taboru Rzecznego we Wrocławiu na podstawie założeń P.P. Warszawska Żegluga na Wiśle w Warszawie opracowało projekt oznaczony jako B-039, na podstawie zawartej umowy nr 1643 nazwany typ Żubr II. Starano się w nim wyeliminować wady pchacza typu ŻUBR-I [Mazur]

     Opisywany pchacz zbudowała Warszawska Stocznia Rzeczna w Warszawie na zamówienie P.P. Warszawska Żegluga na Wiśle w Warszawie, nazwany „ŻUBR-W-07”. Od 1964 r. w P.P. Żegluga Warszawska w Warszawie. Eksploatowany na Wiśle i Narwi. Około 1982 r. wymiana silników głównych. Wycofany w 1993 r. i odstawiony. W 1994 r. zakupiony przez Transport Wodny Międzynarodowy Sp. z o.o. z Warszawy. W 1999 r. zakupiony przez kpt. Czesława Szarka i przemianowany na „DOMMIL-3”. Pływał w firmie Przedsiębiorstwo Transportu Śródlądowego DOMMIL – kpt. Czesław Szarek, Kędzierzyn-Koźle, taki był również port macierzysty pchacza. Przebudowa statku, wymiana silników głównych. Od 2013 r. w DCZ Transport Sp. z o.o. w Szczecinie, port macierzysty Kędzierzyn-Koźle. Firma ta jest lub była w stanie likwidacji. Nie wiem, czy jeszcze istnieje.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 19.02.2026