Archiwum Statków Śródlądowych i Przybrzeżnych

POPRZEDNIE NAZWY: ex ŁOKIETEK, ex ULDERUP, ex KRONPRINZ, ex PRINZ FRIEDRICH AUGUST.

TYP STATKU: statek pasażerski.

ROK I MIEJSCE BUDOWY: 1895, Blasewitz Werft, Dresden [Niemcy].

STOCZNIOWY NUMER BUDOWY: 36.

     WYMIARY:

długość całkowita 55,50 m, długość między pionami 54,50 m, szerokość 4,80 m, szerokość całkowita 9,60 m, zanurzenie min. 0,65 m, zanurzenie maks. 0,90 m.

     SILNIK GŁÓWNY:

1 maszyna parowa podwójnego rozprężania, 2-cylindrowa, moc 180 KM, średnice cylindrów 310/506 mm, liczba obrotów 42 na minutę, rok produkcji 1895, producent: Dresdner Maschinenfabrik & Schiffswerft Übigau A.G., Dresden.

     KOCIOŁ PAROWY:

1 kocioł, pozostałych danych brak.

     INNE DANE:

kadłub stalowy nitowany o poprzecznym układzie wiązań, pokład drewniany, pędnik: 2 boczne koła łopatkowe Morgana, załoga 11 osób, ładowność 43 t, 410 pasażerów.

     ARMATOR:

Juliusz Dunin Holecki – Weichsel Reederei GmbH, Warszawa.

     PORT MACIERZYSTY:

Warszawa.

     NUMERY REJESTRACYJNE:

763 [Sąd Okręgowy w Toruniu], 23 [ZDW Warszawa], 411 [PZW Warszawa].

HISTORIA:

     Zbudowany jako statek pasażerski dla Sächsisch-Bőhmische Dampschiffahrt Gesellschaft z Drezna [Dresden]. Pływał na Łabie w relacji Drezno – Riesa pod nazwą „PRINZ FRIEDRICH AUGUST” zmienioną w 1902 roku na „KRONPRINZ”. Mógł zabrać na pokład 621 osób. W 1917 roku został zmobilizowany i przydzielony do niemieckiej flotylli wiślanej, gdzie jako „ULDERUP” służył w roli transportowca. Pod koniec wojny w listopadzie 1918 roku podniósł polską banderę, a w dniach 11-13 listopada 1918 roku przewiózł transport żołnierzy niemieckich z Warszawy do Torunia [wówczas Thorn]. W 1919 roku został przemianowany na „ŁOKIETEK” i przydzielony Polskiej Żegludze Państwowej w Warszawie. W trakcie rejsu z Gdańska do Warszawy w listopadzie 1919 roku kra przebiła obło statku i uszkodziła koło napędowe, odholowany na remont do Płocka. W sierpniu 1920 roku podczas wojny radziecko-polskiej zmobilizowany i przystosowany jako statek szpitalny.

     Po powrocie do służby cywilnej w 1922 roku trafia do Towarzystwa Zjednoczonej Żeglugi Polskiej w Warszawie, a dwa lata później do Zjednoczonego Warszawskiego Towarzystwa Transportu i Żeglugi Polskiej S.A. w Warszawie. Jego portem macierzystym jest Toruń. W październiku 1928 roku koło Włocławka wszedł na rafę kamienną doznając przebić kadłuba, uszkodzeniu uległy kabiny pasażerskie, remont w Płocku. W 1930 roku przejęty przez Bank Gospodarstwa Krajowego w Warszawie i sprzedany Eljaszowi Leszczyńskiemu z Warszawy. Statek przemianowano na „FAUST”. Pływał w barwach Polskiej Żeglugi Rzecznej „Vistula” Sp. z o.o. w Warszawie. Skład załogi w 1937 r.:
  – kapitan – Bieńkowski Teofil
  – kontroler – Fijałkow Dawid
  – sternik – Paliwoda Ignacy
  – marynarze – Fabiszewski Jan, Dynaburski Stefan, Dębowski Bronisław
  – maszynista – Kalwasiński Stanisław
  – pomocnik maszynisty - Wrzesiński Józef
  – palacze – Miszewski Tomasz, Jaszczewski Aleksander, Kraszewski Wacław
  – dzierżawca bufetu – Solka Feliksa

     W 1939 roku odsprzedany Juliuszowi Dunin-Holeckiemu z Warszawy. Podczas okupacji hitlerowskiej w latach 1939-1944 nie pływał, lecz stał zacumowany w Warszawie przy ul. Wioślarskiej. W czasie Powstania Warszawskiego 12 sierpnia 1944 roku ostrzelany przez Niemców z Mostu Poniatowskiego i zniszczony. Wrak wydobyto w 1947 roku i złomowano.

© Opracował Waldemar Danielewicz – 29.08.2023